رومن پولانسکی به عنوان یکی از دریافت کنندگان جشنواره فیلم لهستان در کراکوف روی صحنه رفت.

 پولانسکی در طی جنگ جهانی در این شهر بزرگ شده و قرار است ۲۲ ماه می در آنجا در محاکمه پرونده قدیمی‌اش شرکت کند.

این کارگردان جایزه «خلاف جریان» را در مراسم افتتاحیه هشتمین دوره جشنواره فیلم دوربین PKO که برای تجلیل از سینمای مستقل بین‌المللی برگزار می‌شود، دریافت کرد.

پولانسکی این جایزه را که برای تقدیر از استقلال هنری اهدا می‌شود از دست آندرزیج سورین بازیگر لهستانی که در فیلم «فهرست شیندلر» استیون اسپیلبرگ در سال ۱۹۹۳ بازی کرده بود، دریافت کرد.

رادیو لهستان اعلام کرد این جایزه برای آوردن احترام به مخاطب و نظم و انضباط حرفه‌ای از سینمای آمریکا به اروپا، و بردن شک و تردید سینمای اروپا به آمریکا، به پولانسکی اهدا شده است.

پولانسکی به حضار مراسم گفت که از دریافت این جایزه به شدت تحت تاثیر قرار گرفته است. وی افزود: اینجا شهر من است و در سال‌های بودنم در کراکوف روح هنری من شکل گرفته است.

در این مراسم اولین فیلم بلند پولانسکی با عنوان «چاقو در آب» که در سال ۱۹۶۳ نامزد اسکار بود نیز به نمایش درآمد.

پولانسکی ۲۲ می دوباره به کراکوف باز می‌گردد تا در دادگاهی که تصمیم می‌گیرد او می‌تواند در لهستان بماند یا باید به آمریکا تحویل داده شود شرکت کند.

کارگردان ۸۱ ساله تلاش جدیدی را شروع کرده تا با تلاش آمریکا برای بازپس گرفتن او برای تجاوز به دختری ۱۳ ساله در سال ۱۹۷۷ مقابله کند. اوایل ماه آوریل داریوس مازور قاضی لهستانی تقاضای مدارک بیشتری را از مقامات آمریکایی کرده بود که بتواند دلیل بازفرستادن پولانسکی به آمریکا باشد.

پولانسکی امیدوار است که بتواند در کراکوف بماند. او در این شهر در حال آماده شدن برای ساخت فیلم جدیدی درباره ماجرای دریفوس است که به جرمی نادرست در آغاز قرن بیستم در فرانسه دادگاهی شد . این فیلم با اقتباس از رمان رابرت هریس بریتانیایی با عنوان «یک افسر و یک جاسوس» ساخته می‌شود.

به گزارش مهر به نقل از هالیوود ریپورتر، جشنواره کراکوف تا ۱۰ ماه می ادامه دارد.

مقاله قبلیاعلام اعتصاب غذای جمعی از زندانیان سیاسی
مقاله بعدیتهدید به پلمب مجدد مددکاری رضا توسط نیروهای امنیتی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.