تیم ملی ایران دیدارهای خانگی خود در مرحله سوم انتخابی جام جهانی را در تهران میزبانی می‌کند.

سایت فدراسیون جهانی فوتبال، ورزشگاه‌های میزبان انتخابی جام جهانی ۲۰۲۲ قطر را اعلام کرد که تیم ملی ایران در نخستین دیدار خود در ورزشگاه آزادی تهران از سوریه میزبانی می‌کند.

فیفا در حالی آزادی را برای میزبانی این دیدار انتخاب کرده که طی روزها و هفته‌های گذشته بحث‌های زیادی در ارتباط با سلب میزبانی از ایران وجود داشت و دبیرکل فدراسیون فوتبال هم این موضوع را تایید کرده بود.

به این ترتیب تیم ملی در صورت برگزاری مسابقات به صورت رفت و برگشت، هر پنج دیدار خانگی خود را در تهران برگزار خواهد کرد و سناریوی کنفدراسیون فوتبال آسیا برای سلب میزبانی از ایران در مرحله دوم انتخابی جام جهانی خاتمه خواهد یافت.

رسانه‌های ورزشی داخلی نوشتند؛ هم‌چنین فیفا با اعطای میزبانی سوریه به اردن موافقت کرده است اما هنوز محل میزبانی بازی‌های عراق مشخص نشده و مشخص نیست عراق در کدام کشور از تیم ملی ایران میزبانی خواهد کرد.

مقاله قبلیمرغ کیلویی ۴۰ هزارتومان!
مقاله بعدیافزایش آمار فوتی روزانه کرونا
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.