پارک ملی دریایی نخیلو با ۲۰هزار هکتار مساحت، که در بهمن ۸۶ در شورای عالی حفاظت محیط زیست از نیمه جنوبی منطقه حفاظت‌شده مند مستقل شد و به ثبت رسید که به بهشت پرندگان معروف است.

این پارک شامل جزایر نخیلو، تهمادون، ام الگرم و جنگل‌های حرای مل‌گنزه در محدوده بخش بردخون در ۲۴ مایلی غرب بندر دیر قرار دارد و مکان مناسب و آرامی برای تخم گذاری پرندگان و لاک پشت‌ها در جزایر خلیج فارس است.

اوایل اردیبهشت این مناطق میزبان گونه‌های پرستوی دریایی، فلامینگو، کاکایی، حواصیل و سلیم خرچنگ‌خوار است که تا اوایل شهریور می‌مانند و بعد از بزرگ شدن جوجه‌ها به شمال ایران و سیبری کوچ می‌کنند. زمان تخم گذاری لاک پشت‌ها مرداد است.

دراین پارک پرندگان و لاک پشت‌ها در دو مکان جدا از هم تخم گذاری می‌کنند و هیچ کدام به محل تخم گذاری دیگری تجاوز نمی‌کند. این جزایر در زمان تخم گذاری پذیرای ۳۰هزار جفت پرنده مهاجر است.

مقاله قبلیرضا خندان: در موضوع پنهان کاری سرنوشت سعید زینالی خیلی ها زیر سوال خواهند رفت
مقاله بعدیبهترین‌های لیگ دوازدهم معرفی شدند؛ مهدوی‌کیا، قلعه‌نویی و نویدکیا بهترین شدند..
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.