بنابه گزارشات رسیده  زندانی سیاسی عبدالرضا قنبری پس از ۹ ماه تبعید و اذیت و آزار در زندان برازجان صبح روز شنبه به زندان گوهردشت کرج بازگردانده شد.

روز شنبه ۲۴ آبانماه زندانی سیاسی عبد الرضا قنبری از دستگیر شدگان قیام مردم ایران در سال ۱۳۸۸ بعد از ۹ ماه تبعید به زندان برازجان که دارای شرایطی قرون وسطایی و غیر انسانی است  ودر این مدت تحت فشارهای جسمی و روحی بازجویان و زندانبانان ولی فقیه  قرار داشت صبح روزشنبه به سالن ۱۲ بند ۴ زندانیان سیاسی زندان گوهردشت کرج بازگردانده شد.

 

یکی از شیوه های قرون وسطایی و جنایتکارانه بازجویان وزارت اطلاعات به منظور ایجاد فشار بیشتر بر زندانیان سیاسی و خانواده شان  تبعید آنان از محل سکونت خویش به نقطه ای دورتر است.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران ، ضمن محکوم کردن تبعید زندانیان سیاسی به نقاط دور افتاده خواستار آزادی بدون قید و شرط تمامی زندانیان سیاسی در ایران است.

.

مقاله قبلی«اسکورسیزی» 71 سالگی را تمام کرد
مقاله بعدیاعضای شورای همکاری خلیج فارس به ٣٣ سال اختلاف پایان دادند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.