«سم ورتينگتون» بازيگر نقش اول فيلم «آواتار» طي قراردادي به «آنتوني هاپكينز» در فيلم «فردي هينكن» پيوست.

نقش «ورتينگتون» در اين فيلم مشخص نيست ولي به نظر مي رسد او در كنار «تام كاكوئرل» نقش يكي از آدم رباها را ايفا كند .

«فردي هينكن» موسس بزرگترين كمپاني نوشيدني هلند است كه در سال 1983 توسط آدم ربايان به گروگان گرفته مي شود و پس از پرداخت 35 ميليون گيلدر هلند آزاد مي شود.

«آنتوني هاپكينز» در اين فيلم نقش اصلي را ايفا خواهد كرد. «تام كاكوئرل» بازيگر استراليايي نيز در نقش مقابل او (آدم ربا) ظاهر خواهد شد. جيم استراس ، رايان كاونتن و مارك ون يوفن از ديگر بازيگران اين فيلم هستند.

استوديوي (Informant) نيز از «دنيل آلفردسون» براي كارگرداني اين فيلم دعوت كرده است. او خالق اثر سينمايي «هزاره» است.

به گزارش سینما خبر؛ «هينكن» از ماه آينده در اروپا مقابل دوربين مي رود.

مقاله قبلیانتقاد تند الیور استون از سریال پرطرفدار “برکینگ بد”
مقاله بعدیاصرار شریعتمداری و انکار ظریف، جلوه دیگری از اختلافات درونی دو جناح اصلاح طلب و اصولگرای رژیم آخوندی است!
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.