عباس عراقچی که سرپرستی گروه ایرانی را برعهده دارد، دور تازه مذاکرات میان ایران و آژانس را «مفید» و «گامی تازه» در جهت پیشبرد مذاکرات هسته ای توصیف کرد.

 عباس عراقچی تأکید کرد که اکنون «زمان آن رسیده تا رویکرد جدیدی» در قبال روند برنامه هسته‌ای ایران اتخاذ شود.

 به گزارش خبرنامه ملّی ایرانیان به نقل از خبرگزاری فرانسه، یوکیا آمانو- مدیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی، روز دوشنبه در جمع خبرنگاران، ضمن با اهمیت دانستن این دور از مذاکرات گفت: هدف از این مذاکرات حل مسائل باقیمانده و سؤالات بی پاسخ حول برنامه هسته ای ایران است.

 مذاکرات ایران وآژانس بین المللی انرژی اتمی که از روز دوشنبه 7 آبان آغاز شد، نخستین دیدار مقامات بلندپایه جمهوری اسلامی و آژانس پس از آغاز ریاست جمهوری حسن روحانی است.

 در واشنگتن، جان کری- وزیر امور خارجه ایالات متحده آمریکا، بر لزوم حل بحران اتمی ایران به شیوه دیپلماتیک تأکید کرد.

 دیک چینی- معاون رئیس جمهوری سابق آمریکا، هم در گفت‌وگو با شبکه خبری “ای بی سی” آمریکا، با اشاره به مذاکرات آمریکا و جمهوری اسلامی بر سر پرونده هسته‌ای ایران، تأکید کرد که به دولت باراک اوباما و توانائی‌های کاخ سفید برای دستیابی به اهداف خود مبنی بر توقف برنامه هسته ای ایران بدون نیاز به اقدام نظامی تردید جدی دارد.

 بنیامین نتانیاهو- نخست وزیر اسرائیل، هم به تلاش برای متقاعد کردن باراک اوباما- رئیس جمهوری آمریکا، ادامه می‌دهد. بنیامین نتانیاهو در ساعات پایانی دوشنبه شب در یک تماس تلفنی با باراک اوباما بر لزوم افزایش فشارها علیه جمهوری اسلامی تأکید کرد.

مقاله قبلیبازیگر جوان سینمای ایران دچار گازگرفتگی شد
مقاله بعدیتحصن دانشجویان دانشگاه صنعتی ارومیه: ایجاد فضای باز سیاسی، تکریم دانشجویان
پوریا نژادویسی
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.
Facebook

مقالات مرتبطبیش از نویسنده