همسر نرگس محمدی فعال حقوق بشر که از اردبیهشت ۹۴ در زندان به سر می‌برد گفت او صبح شنبه ۹ تیرماه به دلیل درد شدید کلیه از زندان اوین به بیمارستان منتقل شده و همچنان در بیمارستان به سر می‌برد. به گفته آقای رحمانی او از سال ۹۵  دچار مشکلات کلیه و کیسه صفرا است اما معاینات پزشکی او تاکنون به تعویق افتاده بود.

تقی رحمانی گفت نیمه شب جمعه هشتم تیرماه حال نرگس در بند زنان زندان اوین بد شده و «اول او را به بهداری بردند اما به علت درد شدید بالاخره بهداری دستور اعزام او را به بیمارستان صادر کرد و او صبح شنبه به بیمارستان منتقل شد. تا جایی که اطلاع دارم پزشکان در حال بررسی کیسه صفرا و سنگ کلیه‌اش هستند. هنوز نمی‌دانم آیا نرگس نیاز به عمل جراحی دارد و تا چه زمانی در بیمارستان خواهد ماند.»

تقی رحمانی گفت همسرش از اواسط سال ۹۵ مواجه با درد کلیه بوده و نیاز به معاینات پزشکی داشته اما به مدت دو سال انتقال او به بیمارستان و انجام آزمایشات به تعویق افتاده است: «اواسط سال ۹۵ دکتر دستور بررسی کلیه و کیسه صفرا او را داده بود اما اعزام او به بیمارستان برای انجام آزمایشات به دلیل مشکلاتی صورت نگرفت.»

آقای رحمانی در ادامه گفت: «رسیدگی مناسب پزشکی در زندان‌های ایران به هر علتی مرسوم نیست و گاهی هم با کینه‌توزی با برخی از زندانیان همراه می‌شود و امر مراقبت‌های پزشکی را به تعویق می‌اندازد.»

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان به نقل از کمپین حقوق بشر در ایران؛ به گفته همسر نرگس محمدی فعال حقوق بشر او از زمان بازداشت در اردبیهشت ۹۴ تاکنون که بیش از سه سال می‌گذرد حتی از «یک روز مرخصی» نیز علیرغم قانون برخوردار نبوده است. او با حکم ۱۰ سال حبس با اتهامات تکراری مواجه است.

مقاله قبلینماینده اهواز: انتقال آب به کویت صحت ندارد
مقاله بعدیفهرست دریافت‌کنندگان ارز با فیلتر وزارت صنعت، معدن و تجارت منتشر شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.