یک زن بازیگر سینما و تئاتر، در کنسرت یکی از خوانندگان دست به رفتاری سخیف زد. این بازیگر [فرزانه کابلی]که سالهاست به انزوا رانده شده، در حین برگزاری کنسرت سالار عقیلی به روی صحنه رفت و دست به انجام حرکاتی مغایر با فرهنگ جمهوری اسلامی و اسلامی زد!

نکته تاسف‌آور اینکه خواننده یاد شده، گویا از پیش از قصد زن بازیگر مطلع بوده است. او در حین اجرا نیز، مانع کار زشت زن بازیگر نشد.

 گفتنی است آقای خواننده سال‌ها پیش به انگلستان رفت و با دعوت شبکه صهیونیستی – بهایی من و تو، به دفتر این شبکه قدم گذاشت و با چند عنصر بهایی عکس یادگاری گرفت.

کیهان نوشت؛ این فرد پس از مراجعت به ایران با گذشت نهاد‌های فرهنگی و امنیتی روبرو شد، اما ظاهرا وی نه قدر هنر را می‌داند و نه قدردان خوبی است!

مقاله قبلیاسرائیل به پایگاه پهپادهای انتحاری جمهوری اسلامی در حومه دمشق حمله کرد
مقاله بعدینفتکش جمهوری اسلامی “آدریان دریا ۱” به سوی بندر “مرسین” در جنوب ترکیه می رود
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.