روپرت فرند و جیمز مارسدن در دو فیلمی که پل واکر برای بازی در آنها قرارداد داشت، جای او را می‌گیرند.

 روپرت فرند که که در مجموعه تلویزیونی “هوملند” بازی کرده برای جایگزین شدن در نقش پل واکر در “مامور 47” از سوی کمپانی فوکس بین‌المللی انتخاب شده است.

واکر قرار بود پس از تمام شده فیلمبرداری “سریع و خشن 7” برای فیلم “مامور 47” جلوی دوربین برود اما او در سانحه اتومبیل کشته شد.

این فیلم را آلکساندر باخ بر مبنای فیلمنامه ای از کایل وارد، اسکپ وودز و مایکل فینچ کارگردانی می کند.

“مامور 47” یک تروریست نخبه است که در عین حال شخصیت یک بازی ویدیویی نیز بوده است. این پروژه در واقع ادامه ای بر “هیتمن” در سال 2007 است که تیموتی اولیفانت در آن بازی کرده بود. فرند پیش از این در فیلم هایی چون “غرور و تعصب” و “ویکتوریای جوان” نیز بازی کرده است.

 rupert_friend_steve_lff_premiere

از سوی دیگر برای بازی در فیلم “بهترین من” نیز جیمز مارسدن احتمالا جایگزین پل واکر می شود. این فیلم که اقتباسی از رمان نیکلاس اسپارکز به همین نام است، قرار بود با بازی پل واکر در نقش اصلی ساخته شود.

در این فیلم میشله موناگان در نقش اصلی زن باقی می ماند. این فیلم داستان زوجی را روایت می کند که در دبیرستان با هم همکلاسی بودند و حالا بعد از سال ها دوباره یکدیگر را می بینند.

مایکل هوفمان کارگردانی این فیلم را برعهده دارد.

به گزارش  مهر به نقل از هالیوود ریپورتر،هنوز جایگزین شدن مارسدن به جای واکر در این فیلم قطعی نشده است. مارسدن سال پیش در “مجری 2″، “پیشخدمت” لی دانیلز و “دو تفنگ” بازی کرده بود.

مقاله قبلی“مینایی” به اخراجی‌ها اضافه شد!
مقاله بعدیکیت بلانشت در نیویورک روی صحنه تئاتر می‌رود
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.
Facebook Twitter

مقالات مرتبطبیش از نویسنده