اخراج ایرانیان مقیم امارات متحده عربی طی چند هفته گذشته شدت یافته وباعث نگرانی ایرانیان مقیم امارات شده است.

به گزارش ایسنا؛  در چند ماه اخیر ده‌ها ایرانی مقیم امارات که بیش از 25 سال سابقه اقامت داشته‌اند بدون دلیل، اقامت‌شان لغو و از این کشور اخراج شدند ، این درحالی است که هیچ دلیلی مبنی بر اخراج آنان بیان نمی‌شود.

بر اساس همین گزارش ، وزارت امنیت امارات با تماس تلفنی با تعدادی از ایرانیان از آنان خواسته است که با در دست داشتن گذرنامه به اداره امنیت این کشور مراجعه کنند و بعد از مراجعه این افراد گذرنامه آنان توقیف و اقامت آنان را نیزلغو شده است و بعد یک فرصت دو هفته‌ یی یا یک ماهه به آنان داده تا از امارات خارج شوند.

طبق خبرهای منتشر شده در بین ایرانیان مقیم امارات تاکنون بیش از 500 ایرانی که بیش از 25 سال سابقه اقامت داشته اند، از این کشور اخراج شده‌اند.

UnitedArabEmirates_Iran_locator_map.svg

بر اساس بعضی گزارش ها، از ژانویه سال 2011 میلادی، مدت اقامت برخی از شهروندان خارجی در امارات از سه سال به دو سال کاهش یافت. گفته شده پس از واکنش سرکنسول هند به این تغییر، در مورد اتباع هند زمان اقامت در حد سه سال سابق ثابت باقی ماند، اما در مورد تبعه‌های ایرانی هیچ تضمینی در مورد تمدید اقامتشان در پایان دوره دو ساله وجود ندارد.

براساس آخرین آمارهای منتشر شده در سال 2008 بیش از 500هزار ایرانی در کشور امارات مقیم بوده و حدود 400هزار شرکت ایرانی فعالیت دارند که سرمایه‌گذاری ایرانی‌ها به ارزش 300 میلیارد دلار بود.

 مصطفی نجار وزیر کشورایران در سفرش به امارات در روز یکشنبه 25 فروردین ماه سال جاری شمسی به دبی و دیدار با شیخ محمد بن راشد آل مکتوم نخست وزیر امارات ضمن انتقاد از اخراج ایرانیان مقیم دبی اظهار داشت : این اقدام امارات آثار اجتماعی خوبی در روابط دو کشور نخواهد داشت.

اما بخش فارسی العربیه، در باره صحت و سقم اینکه مشخصا شهروندان ایرانی مقیم امارات طی یک برنامه منظم و سازمان یافته اخراج شده اند یا نه، با “اداره عمومی امور اقامت برای خارجیان” در ابوظبی ، تماس گرفته و با یکی از افراد روابط عمومی این اداره به گفتگو پرداخت. وی در پاسخ به سئوال العربیه که آیا امارات برنامه خاصی علیه ایرانیان مقیم امارات دارد که اقامت آنها را لغو کند؟ گفت:” خیر کشور امارات برنامه خاصی برای لغو اقامت و یا اخراج ایرانیان مقیم این کشور ندارد، اگر اقامت کس یا کسانی لغو شده باشد، به خود آن فرد یا افراد برمیگردد، که به شکلی قوانین کشور میزبان را زیر پا گذاشته اند”.

مقاله قبلیسوفیا لورن پس از یک دهه با فیلم پسرش به سینما بازمی‌گردد..
مقاله بعدیدو محصول جدید ولوو در تهران رونمایی شد..
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.