دو زندانی سیاسی طی یک بیانیه اعلام کردند که در حمایت از خواسته های زندانیان سیاسی زندان مرکزی ارومیه ۲ روز دست به اعتصاب غذا خواهند زد.

این بیانیه جهت اطلاع افکار عمومی و انتشار در اختیار رسانه ها قرار داده شده است

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران؛ متن بیانیه به قرار زیر است:

زندانیان سیاسی  افشین حیرتیان و خالد حردانی طی بیانیه خود چنین اعلام کردند :ما دو زندانی سیاسی افشین حیرتیان و خالد حردانی از سالن ۱۲ بند ۴ زندان رجایی شهر کرج  در حمایت از خواسته های زندانیان سیاسی  زندان مرکزی ارومیه روزهای جمعه و شنبه  ۲۸ و ۲۹ آذر ماه در اعتصاب غذا خواهیم بود .

از تمام مجامع بین المللی می خواهیم که در برابر جنایت عریان حکومت سکوت نکنند.

جان زندانیان سیاسی ارومیه در خطر است.

زندانیان سیاسی افشین حیرتیان و خالد حردانی

آذر ماه ۱۳۹۳

مقاله قبلیفیلم‌بردار جکی چان سر صحنه کشته شد
مقاله بعدیآخرین وضعیت اکبر عبدی در بیمارستان (به همراه تصاویر)
پوریا نژادویسی
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.
Facebook

مقالات مرتبطبیش از نویسنده