ادی مورفی بازیگر آمریکایی با دریافت بهترین جایزه طنز آمریکا در مرکز کندی تجلیل شد.

این بازیگر فیلم‌های کمدی با پیشی گرفتن از بازیگران کمدی دیگری چون کریس راک، دیو چاپل، جرج لوپز، کیتی گریفین و آرسنیو هال به عنوان «شمایل آمریکایی» انتخاب شد.

مرکز کمدی برای هنرهای نمایشی دیروز یکشنبه با اهدای جایزه مارک تواین که جایزه ملی برای طنز است از این بازیگر سیاهپوست قدردانی کرد.

در این مراسم تریسی مورگان چهره مشهور تلویزیون آمریکا در تجلیل از مورفی حرف زد. وی که سال پیش در پی یک تصادف سخت رانندگی به کما رفته بود، گفت وقتی به هوش آمد مورفی اولین فردی بود که توانست با حرف‌هایش از پشت تلفن، او را برای اولین بار به خنده بیاورد. مورگان در این مراسم از ادی مورفی به عنوان قهرمان کمدی یاد کرد.

مورفی در حالی که دریافت این جایزه را افتخاری بزرگ خواند با خود جایزه هم شوخی کرد و گفت: در واقع، این یک جایزه نیست، اما اسم جایزه به آن داده اند چون وقتی قرار باشد جایزه بدهند، باید پول بدهند.

این جایزه هر سال به یاد مارک تواین نویسنده و طنزنویس آمریکایی اهدا می‌شود و تینا فی، ووپی گلدبرگ، الن دی جنرس ، ویل فارل و ریچارد پرویر از دیگر چهره‌های هنری هستند که این جایزه به آنها اهدا شده است.

مورفی از سال ۱۹۸۰ و زمانی که ۱۹ سال داشت با پیوستن به بازیگران شوی شبانه «Saturday Night Live» به شهرت و محبوبیت رسید و عنوان موفق ترین کمدین آمریکایی آفریقایی تبار را از آن خودش کرد.

به گزارش مهر به نقل از آسوشیتدپرس، فیلم های ادی مورفی در میان پرفروش‌ترین فیلم‌های هالیوودی جای دارند که «۴۸ ساعت»، «دکتر دولیتل»، و «آمدن به آمریکا» از جمله آنها هستند.

مقاله قبلیکشف آثارتاریخی در اطراف ورزشگاه تختی اصفهان؛ به همراه تصاویر
مقاله بعدیکشته شدن یکی دیگر از فرماندهان سپاه پاسداران در سوریه
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.