در حالی که انتخاب ست مک فارلین به عنوان مجری اسکار سال پیش با نظرات مثبتی روبه‌رو شد اما ابراز بی‌میلی او برای اجرای اسکار 2014 موجب شد تا آلن دی جنرس برای این مسئولیت انتخاب شود.

به گزارش مهر به نقل از هالیوود ریپورتر، اجرای مراسم اسکار که هر سال تا مدت‌ها ذهن‌ها را درگیر خود می‌کند، امسال به الن دی جنرس سپرده شده است.

منتقد هالیوود ریپورتر با اعلام این که این انتخابی خوب به جای انتخابی مطمئن است، نوشته است بین این دو انتخاب تفاوت وجود دارد ونوع انتخاب می تواند حتی منجر به انتخابی بد مثل انتخاب بیلی کریستال شود که در سال 2004 به وقوع پیوست.

این منتقد نوشته است این که دی جنرس سن خیلی زیادی ندارد و به همین دلیل نیازی ندارد برای حضور در این مراسم شخصیت خود را عوض کند و این از نکات مثبت اوست. وی در سال 2007 این وظیفه را به خوبی انجام داد و این سوال به وجود می‌آید که چرا اعضای آکادمی برای بازگرداندن او به صحنه اجرای اسکار اینقدر تعلل کردند؟

نسل قدیمی اسکار با کریستال در سال‌های 1990، 91، 92، 93، 97،98 ،2000 و 2004، ووپی گلدبرگ در سال‌های 1994، 96، 99 و 2002، استیو مارتین در سال های 2001، 2003، و 2010 با حضور مشترک آلک بالدوین نمایندگان خود را روانه صحنه اجراگردانی این برنامه کردند. کریس راک در سال 2005 و جان استوارت در سال 2006 و 2008 نیز سال کمدین ها را رقم زدند و دی جنرز در سال 2007 نیز در همین رده جای گرفت.

اما سال 2009 با حضور هیو جکمن مراسم متفاوتی خلق شد و این بازیگر مشهور به عنوان یک مجری موثر و در عین حال دوست داشتنی سالی به یاد ماندنی را خلق کرد. جیمز فرانکو و آن هاتاوی در سال 2011 جایگزین ادی مورفی شدند که با عوض شدن برت رتنر به عنوان کارگردان مراسم، از این مسوولیت کنار گذاشته شد.

از هم اکنون می توان انتظار داشت که دی جنرس یا استوارت به عنوان مجری مراسم 2015 نیز انتخاب شوند.

هشتاد و ششمین دوره مراسم اهدای جوایز آکادمی اسکار دوم مارس (۱۱ اسفند) در سالن دالبی تیاتر هالیوود برگزار می ‌شود.

مقاله قبلیمارک والبرگ و دنزل واشنگتن با “دو اسلحه” به سینما آمدند؛ به همراه تصاویر..
مقاله بعدیچین هم مغلوب تیم ملی ایران شد..
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.