وزارت امور خارجه آمریکا توافق هسته ای میان گروه 1+5 و ایران را یکشنبه 19 ژوئیه برای تصویب به کنگره فرستاد.

این اقدام بدان معنی است که قانونگذاران آمریکایی از روز دوشنبه 60 روز مهلت دارند تا توافق را ارزیابی کنند.

باراک اوباما گفته است در صورتی که کنگره توافق را تایید نکند، او نظر کنگره را وتو خواهد کرد. برای جلوگیری از وتوی رئیس جمهوری، باید دو سوم اعضای کنگره علیه توافق رای دهند.

روز سه شنبه 14 ژوئیه ایران و گروه 1+5 متشکل از آمریکا، بریتانیا، فرانسه، روسیه و چین پنج کشور عضو دائم شورای امنیت سازمان ملل متحد به علاوه آلمان، به توافقی دست یافتند که طی آن، تهران بخشی از فعالیت های هسته ای خود را به حال تعلیق در می آورد. در مقابل بخشی از تحریم های اعمال شده علیه جمهوری اسلامی لغو می شود.

این توافق واکنش های مختلفی در پی داشت. شماری از نمایندگان جمهوری خواه کنگره آمریکا، مخالفت خود را با آن اعلام کرده اند.

به گزارش العربیه؛ در مقابل جان کری وزیر امور خارجه و ارنست مونیز وزیر انرژی آمریکا، به دفاع از توافق ادامه دادند.

جان کری در مصاحبع با شبکه خبری CNN گفت: «حقیقت آن است که نگرانی حقیقی در منطقه باید از دست نیافتن به توافق یا از تصویب نشدن آن در کنگره باشد. در آن صورت توانایی بازرسی، اعمال تحریم یا حتی مذاکره را نخواهیم داشت.»

او تاکید کرد: «اگر ایالات متحده به صورت یک طرفه و به شکلی غیر منظقی این توافق را رد کند، هیچ فرصت دیگری برای مذاکره با آیت الله ها وجود نخواهد داشت.» کری در این سخنان به نظام جمهوری اسلامی اشاره دارد.

او ادامه داد: «در این صورت احساس خواهند کرد که آزادی اقدام هایی را دارند که بر پایه توافق از آن ها محروم هستند.»

او توافق با تهران را که پس از مذاکراتی حدودا دو ساله به آن دست یافته شد «بهترین راه برای جلوگیری از دست یابی تهران به بمب اتم» ارزیابی کرد.

از سویی مارکو روبیو نامزد انتخابات ریاست جمهوری آمریکا از حزب جمهوری خواه و حضو مجلس سنای این کشور گفت کمپینی در داخل کنگره را برای تصویب نشدن توافق دولت اوباما با ایران به راه خواهد انداخت.

مقاله قبلیتصاویر توفان در تهران و کرج
مقاله بعدیشکنجه های وحشیانه و غیر انسانی منجر به خودکشی ۲ زندانی در زندان زاهدان گردید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.