به مناسبت سفر دیوید کامرون، نخست وزیر انگلستان، به قزاقستان بهره برداری از ذخایر بزرگ نفت و گاز میدان نفتی “کاشاغان” در دریای خزر آغاز شد.

به گزارش خبرنامه ملّی ایرانیان از خبرگزاری فرانسه،  نورسلطان نظربایف، رییس جمهوری قزاقستان، به همین مناسبت گفته است که بهره برداری از میدان نفتی “کاشاغان” سرآغاز دورۀ جدیدی از صنعت نفت و گاز قزاقستان است.

 مراسم افتتاح میدان نفتی کاشاغان با حضور رییس جمهوری افغانستان و نخست وزیر انگلستان برگزار شد. میدان نفتی کاشاغان یکی از بزرگترین کشفیات نفتی و گازی جهان طی چهل سال گذشته است. به گفتۀ نورسلطان نظربایف، می توان به زودی از این میدان نفتی روزانه ٤٥٠ هزار بشکه نفت و ٨ میلیون و ٨٠٠ هزار متر مکعب گاز برداشت کرد. بهره‌برداری از این میدان نفتی را کنسرسیومی مرکب از شرکت‌های آمریکایی، ایتالیایی، انگلیسی، فرانسوی، ژاپنی و قزاقستانی برعهده دارند.

 قزاقستان بزرگترین و ثروتمندترین جمهوری سابق اتحاد شوروی در آسیای میانه، از لحاظ ذخایر نفت و گاز است. بر اساس گزارش دولت آمریکا، تولید روزانۀ نفت قزاقستان در سال ٢٠١٢ به یک میلیون و ٦٠٠ هزار بشکه بالغ شده که عملاً این کشور را بعد از روسیه به دومین کشور تولید کنندۀ نفت در بین جمهوری‌های اتحاد شوروی سابق تبدیل می کند.

 قزاقستان، همچنین در فاصلۀ سال‌های ٢٠٠٠ تا ٢٠٠٩، تولید روزانۀ گاز خود را دو برابر کرده است به طوری که این کشور هم اکنون نیاز داخلی خود به گاز را تماماً تأمین می‌کند.

 دیروز دیوید کامرون، در پایان سفرش به پاکستان در رأس هیئتی مرکب از بیش از ٣٠ بازرگان بزرگ انگیسی وارد قزاقستان شد و با رییس جمهوری این کشور، نورسلطان نظربایف، دیدار و گفتگو کرد؛ این اولین بار است که یک نخست وزیر انگلستان سفری رسمی به قزاقستان انجام می دهد.

به گفتۀ منابع خبری در آستانه، دیوید کامرون در جریان سفر دو روزه اش به قزاقستان بیش از ده قرارداد به ارزش یک میلیارد دلار با دولت قزاقستان امضا کرده است. در این سفر نخست وزیر انگلستان تأکید کرد که کشورش در جستجوی کار و سرمایه‌گذاری است و قزاقستان یکی از فعال‌ترین قدرت‌های نوظهور اقتصادی به شمار می رود.

 منابع نفت و گاز دریای خزر، متعلق به ٦ کشور ساحلی این دریا از جمله ایران است. بر اساس دو قرارداد تاریخی، سهم ایران از آب‌ها و منابع دریای خزر، ٢١ درصد بوده که بعد از فروپاشی اتحاد شوروی بدون اعتراض ایران به ١١ درصد کاهش یافت. کاهش ١٠ درصدی سهم ایران از آب‌های دریای خزر، این کشور را از منابع نفت و گاز این دریا محروم کرده در حالی که ٥ کشور دیگر ساحلی دریای خزر به بهره برداری از منابع نفت و گاز این دریا ادامه می دهند.

مقاله قبلیاستیو کوگان داستان زندگی خود را در یک کتاب بازگو می‌کند..
مقاله بعدیپای صحبت: مارک تواین؛ کتاب هفته ۲، اندیشه ها و خبرها
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.