خانواده مرحوم میلاد حجت الاسلامی با حضور در نزدیکی محل سقوط هواپیمای آلمانی، آخرین وداع را با میلاد انجام دادند.

 میلاد حجت الاسلامی و حسین جوادی دو خبرنگار ورزشی ایران که برای پوشش خبری و تصویری دیدار تیم های رئال مادرید و بارسلونا از محل اردوی تیم ملی در اتریش راهی اسپانیا شده بودند، در بازگشت به خاطر سقوط هواپیمای آلمانی در جنوب فرانسه جان به جان آفرین تسلیم کردند.

مهدی اسلامی پدر میلاد که به همراه مادر و خواهر میلاد راهی فرانسه شده است تا آخرین وداع را با پسرش داشته باشد در دل نوشته ای کوتاه آورده است:

بسم الله الرحمن الرحیم؛
میلادم، پاره تنم، عزیزم نجیب ترین انسان زندگیم، پسر وفادارم، تو را دوست دارم، همیشه در دینمان هر آنچه پیش می آید میگوئیم راضی هستیم به رضای خدا ولی میلادم پسرم پاره تنم این بار فریاد میزنم: من اصلا راضی به رضایت خدا نیستم، منتظرم تو پیشم برگردی، میلاد عزیزم همیشه در قلب منی…. پدرت

در تصاویر منتشرشده پدر و مادر و همچنین خواهر میلاد در کنار سنگ یادبود قربانیان این سانحه که در نزدیکی محل این حادثه از سوی مقامات فرانسوی نصب شده حضور پیدا کرده‌اند و در کنار خانواده‌ای بریتانیایی که آنها هم عضوی از خانواده خود را در این سانحه از دست دادند, اشک ریختند. 

به گزارش مهر؛ پرواز شماره 9525 خطوط هوایی ژرمن وینگز روز سه‌شنبه هفته گذشته در حالی که از بارسلونا به‌ مقصد دوسلدورف آلمان پرواز می‌کرد در کوه‌های آلپ سقوط کرد و 150 نفر از جمله 144 مسافر و 6 خدمه‌ جان خود را از دست دادند.

مقاله قبلیهیو جکمن سر به سر هوادارانش گذاشت
مقاله بعدیانتشار جزئیاتی از توافق احتمالی ایران با قدرت‌های جهانی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.