اسکار امسال با ثبت 43 میلیون تماشاگر، رکورد 10 سال اخیر خود را شکست.

 شبکه تلویزیونی ای.بی.سی که مثل سال‌های پیش برنامه اسکار را در آمریکا پخش می کرد، امسال موفق شد بیش از دو میلیون 500 هزار نفر تماشاگر بیشتر را جذب این برنامه کند.

به گفته مسئولان این شبکه، برنامه امسال با 43 میلیون تماشاگر که 12.9 درصد آنها از طیف بزرگسالان 18 تا 49 سال بودند، موفق شد آمار تماشاگرانش را 6 درصد بیشتر از سال پیش بکند.

گفته می‌شود انتخاب الن دی جنرس به عنوان مجری موجب شد تا تماشاگران جوان تری به تماشای برنامه بنشینند و میزان تماشاگران 18 تا 34 ساله برنامه دیروز، از سال 2007 تاکنون در بالاترین سطح قرار گرفت.

سال پیش این مراسم با اجرای ست مک فارلین برگزار شد. آن برنامه سه ساعت و 10 دقیقه به طول انجامید و 40 میلیون 400 هزار نفر به تماشای آن نشستند که 13 درصد آنها را افراد 18 تا 49 ساله تشکیل می دادند.

پخش برنامه اسکار مهمترین برنامه شبکه ای.بی.سی است و پربیننده ترین نمایش آن محسوب می شود. این شبکه طبق قراردادی که با آکادمی اسکار بسته است تا سال 2020 پخش این برنامه را برعهده دارد.

آمار تماشاگران اسکار پس از سال 2008 که کاهش یافت و به 32 میلیون نفر رسید تا کنون با یکی دو میلیون تفاوت در اطراف رقم 40 میلیون نفر تغییر کرده است. دی جنرس در سال 2007 نیز مجری این مراسم بود و آن زمان رقم 40 میلیون و 200 هزار نفر تماشاچی را برای این مراسم کسب کرد.

بالاترین آمار تماشاگران مستقیم این مراسم مربوط به سال 2004 است که 6.43 میلیون نفر تماشاگر داشت. پایین ترین تماشاگران هم در سال 2008 به تماشای مراسم اسکار نشستند که 8.31 میلیون نفر را شامل می شد.

سود این برنامه برای دست اندرکاران آن نیز رقم قابل توجهی است که هر چند هنوز رقم امسال آن اعلام نشده اما سال پیش مراسم اسکار 2.51 میلیون دلار سود برای دست اندرکاران مراسم همراه داشت.

بیلی کریستال، ادی مورفی، آن هاتاوی و جیمز فرانکو از مجریان مراسم اسکار در سال های اخیر بوده اند. هر سال بلافاصه پس از پخش این برنامه، انتخاب مجری سال بعد در مرکز توجه قرار می گیرد.

به گزارش مهر به نقل از د رپ، الن دی جنرس امسال با برنامه های غیرمنتظره ای که تدارک دیده بود، از جمله آوردن یک پیتزای بزرگ در مراسم و تقسیم آن با بازیگرانی که در ردیف های جلویی نشسته بودند، توجه زیادی را جلب کرد. گرفتن عکس های یادگاری با گوشی تلفن همراه و گذاشتن آن روی توییتر نیز از دیگر ابتکارهای این مجری 56 ساله بود. یک عکس دسته جمعی این مراسم با تماشای بیش از یک میلیون نفر در زمانی اندک، موجب اختلال در برنامه این شبکه اجتماعی شد.

مقاله قبلیبیانیه جبهه ملی ایران بمناسبت 14 اسفند؛ چهل وهفتمین سالگرد درگذشت دکترمصدق
مقاله بعدیبرندگان اسکار بعد از دریافت جایزه چه گفتند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.