بر اساس فهرستی که وزارت خارجه آمریکا برای کنگره این کشور ارسال کرده است، 43 نفر از مقامات جمهوری اسلامی مشمول محدودیت‌های مهاجرتی شده و از ورود آن‌ها و خانواده‌هایشان به خاک آمریکا جلوگیری می‌شود.

این فهرست که توسط وزارت خارجه آمریکا و با همکاری وزارت خزانه‌داری این کشور تهیه شده است، دوشنبه 8 اسفند به کمیته‌های مختلفی در مجلس سنای آمریکا و مجلس نمایندگان این کشور ارسال شد.

در این فهرست علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، ابراهیم رئیسی، رئیس‌جمهوری جمهوری اسلامی، اسماعیل قاآنی، فرمانده نیروی قدس، حسن روحانی، جواد ظریف و بسیاری دیگر از مقامات ارشد سپاه اسداران، انصار حزب‌الله، قوه قضائیه، فرماندهی انتظامی و بسیج حضور دارند.

العربیه نوشت؛ بر اساس قانون «کاهش تهدید جمهوری اسلامی و حقوق بشر سوریه» که در سال 2012 تصویب شد، رئیس‌جمهوری آمریکا موظف است هر سال فهرستی از مقامات جمهوری اسلامی که در «فعالیت‌های غیرقانونی هسته‌ای، انتشار تسلیحات کشتاردسته‌جمعی، حمایت از تروریسم بین‌المللی و ارتکاب نقض جدی حقوق بشر علیه شهروندان ایرانی و یا اعضای خانواده آن‌ها» نقش دارند، منتشر کند.

مقاله قبلیتحریم 12 تن از فرماندهان سپاه پاسداران و نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی توسط کانادا
مقاله بعدیتبدیل شدن تهدید های جمهوری اسلامی به یک چالش جهانی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.