مورگان فریمن، رابرت دنیرو، مایکل داگلاس و کوین کلاین بازیگران مشهور و درجه یک هالیوود با همدیگر در فیلمی به نام “آخرین وگاس” ظاهر می‌شوند.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ورایتی، “آخرین وگاس” داستان چهار دوست قدیمی است. در این فیلم کمدی، بیلی تنها عضو از یک گروه چهار نفره که تاکنون مجرد بوده‌اند، ازدواج کرده و دوستان قدیمی اش را به لاس وگاس دعوت می کند تا آخرین روز مجردی‌اش را با آنها جشن بگیرد.

در این فیلم بچلور (مایکل داگلاس) و سه دوست خیلی نزدیک او شامل پدی (رابرت دنیرو)، آرچی (مورگان فریمن) و سام (کوین کلاین) یاد روزهای جوانی‌شان در فیلم های مشهور را زنده می کنند.

این فیلم را جان ترتلتاب کارگردان فیلم “گنجینه ملی” بر مبنای فیلمنامه غیراقتباسی دن فوگلمن ساخته است.

هر چند سازندگان فیلم ابتدا قصد داشتند این فیلم را نزدیک کریسمس و در تاریخ 20 دسامبر اکران کنند، اما اکنون اعلام شده که این فیلم اول نوامبر به نمایش درمی‌آید.

این اولین باری است که این چهار بازیگر اسکاری در کنار هم ظاهر شده‌اند. آنها روی هم 6 بار جایزه اسکار گرفته اند و 14 بار نامزد دریافت این جایزه شده ‌اند.

مقاله قبلیتصاویر منتشرشده از شان پن در نقش “تفنگدار”..
مقاله بعدینمایش آثار کیارستمی در یک جشنواره آسیایی..
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.