دادستان دادگاه میلان خواستار اشد مجازات برای قاتلان مهتاب ساوجی دانشجوی ایرانی در ایتالیا شد.

گراتسیا پره دلا، دادستان میلان روز دوشنبه در نخستین جلسه رسمی دادگاه، برای زوج هندی که متهم به قتل مهتاب ساوجی هستند، خواهان 30 سال زندان شد.

قاضی دادگاه اعلام کرد، جلسه بعدی دادگاه در روز 11 دسامبر( 20 اذر) برگزار خواهد شد.

اواسط بهمن ماه سال گذشته با پیدا شدن جسد دختر جوانی که در داخل یک چمدان در کانال آبی شهر ونیز رها شده بود، تحقیقات پلیس برای کشف راز این جنایت کلید خورد و طولی نکشید که مشخص شد جسد متعلق به دختری ایرانی 30 ساله به نام مهتاب ساوجی است که در رشته طراحی لباس سینما در میلان مشغول به تحصیل بود.

به گزارش واحد مرکزی خبر، این زوج هندی که در شهر میلان هم خانه مهتاب بودند پس از به قتل رساندن وی جسد مقتول را در داخل چمدان پنهان و به وسیله قطار و تاکسی به ونیز منتقل و در یکی از کانال های ابی این شهر رها کردند.

مقاله قبلیاولين تصوير«کاترين زتاجونز» در فيلم «ارتش بابايي»
مقاله بعدیسازمان ملل: در پانزده ماه گذشته دست کم ٨۵٢ تن در ایران اعدام شده‌اند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.