کمیته انتخاب فیلم ایرانی برای معرفی به آکادمی علوم و هنرهای سینمایی در مرحله نخست 12 فیلم را برای بررسی بیشتر انتخاب کرد.

 بنا به اعلام امیر اسفندیاری(سخنگوی کمیته انتخاب فیلم ایرانی برای معرفی به آکادمی علوم و هنرهای سینمایی)، در جریان جلسات اولیه فهرستی کوتاه مرکب از دوازده فیلم سینمایی برای بررسی های بیشتر مد نظر قرار گرفته است.

این کمیته با حضور خانم فاطمه معتمدآریا و آقایان مسعود کیمیایی، بهروز افخمی، کمال تبریزی، حسن حسندوست، مسعود رایگان، علیرضا زرین دست، حسین معززی نیا و امیر اسفندیاری، پس از مرور قوانین ومقررات، بحث در خصوص رویکردهای ممکن برای انتخاب فیلم، بررسی فهرست رسمی 53 فیلم به نمایش در آمده در ایران در یک سال گذشته و ارزیابی وضعیت بین المللی عناوین حائز شرایط به فهرستی کوتاه شامل دوازده فیلم رسیده است.

این دوازده عنوان (به ترتیب حروف الفبا) عبارتند از:”برف روی کاج ها” ساخته پیمان معادی، “بی خود و بی جهت” ساخته عبدالرضا کاهانی، “پذیرایی ساده” ساخته مانی حقیقی، “پله آخر” ساخته علی مصفا، “حوض نقاشی” ساخته مازیار میری، “دربند” ساخته پرویز شهبازی، “دهلیز” ساخته بهروز شعیبی، “قاعده تصادف” ساخته بهنام بهزادی، “کلاس هنرپیشگی” ساخته علیرضا داودنژاد، “گذشته” ساخته اصغر فرهادی، “گناهکاران” ساخته فرامرز قریبیان و “هیس… دخترها فریاد نمی زنند” ساخته پوران درخشنده.

به گزارش سینما خبر،این کمیته، پس از بررسی های تکمیلی جهت انتخاب نماینده ای شایسته برای کشورمان از جهات مختلف، نتایج بعدی را متعاقبا اعلام خواهد کرد.

مقاله قبلیاوباما: اجازه داشتن سلاح اتمی به جمهوری اسلامی داده نخواهد شد
مقاله بعدیلیام نیسن تمام شب را رانندگی می‌کند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.