فیلم «12 سال یک برده» جوایز برتر چهل و پنجمین دوره مراسم سینمایی NAACP را نیز از آن خود کرد.

 لوپیتا نیونگ‌او نخستین جایزه‌اش را برای نقش آفرینی در فیلم «12 سال یک برده» به خانه برد. استیو مک کویین برنده افتخاری بهترین کارگردانی و جان ریدلی نیز برنده جایزه بهترین نویسندگی برای این فیلم درام شدند که درباره بردگی است.

نیونگ‌او از اوپرا وینفری که رقیب او برای دریافت جایزه بازیگر نقش مکمل بود، تجلیل کرد و دریافت این جایزه را یک افتخار بزرگ نامید.

در این مراسم آنجلا بست برنده جایزه بهترین بازیگر نقش اول زن برای نقش آفرینی در فیلم «ولادت سیاه» شد و فارست ویتاکر نیز برای بازی در فیلم «پیشخدمت» برنده جایزه بهترین بازیگر نقش اول مرد شد. ویتاکر گفت: جوایز NAACP را برای نقشی که در سینما داشته، دستاوردهایی که کسب کرده و تغییری که در این سیاره ایجاد کرده است، تحسین می‌کنم.

در بخش تلویزیون نیز ال‌ال‌ کولجی برای بازی در سریال «ان سی آی اس: لس آنلجس» از شبکه سی‌بی‌اس برنده جایزه بهترین بازیگر مرد شد و کری واشنگتن نیز برای بازی در سریال «رسوایی» ساخته شبکه ای‌بی‌سی که همچنین جایزه بهترین سریال را از آن خود کرد، جایزه بهترین بازیگر زن را دریافت کرد.

سریال «شوهران واقعی هالیوود» نیز برنده جایزه بهترین سریال کمدی شد و کوین هارت، بازیگر این سریال به عنوان بهترین بازیگر شناخته شد.

در میانه مراسم اوپرا وینفری از نلسون ماندلا رییس جمهور سابق آفریقای جنوبی تجلیل کرد. او گفت: او همه آن چیزهایی بود که ما درباره‌اش می شنیدیم و حتی بیشتر. بعد از تمام چیزهایی که می‌دانیم تحمل کرد، باز هم فروتن و خاضع باقی ماند.

بعد از سخنان وینفری، استیوی واندر با آهنگی از ماندلا یاد کرد.

به گزارش مهر به نقل از هالیوود ریپورتر،جوایز NAACP (سازمان ملی دستاوردهای رنگین پوستان) به دستاوردهای رنگین پوستان در زمینه تلویزیون، موسیقی، ادبیات و فیلم اهدا می‌شود و از طریق فعالیت های خلاقانه سعی در پیشبرد عدالت اجتماعی دارد. برندگان این جوایز توسط اعضای هیات داوران NAACP انتخاب می‌شوند.

مقاله قبلیاکران نسخه جدید «دیو و دلبر»
مقاله بعدیممانعت از برگزاری جشن «روز درویش» در تهران
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.