داعش و نیرو‌هایش، همه روزه جهان را با جنایت‌های چندش آور و نظریه‌های وحشیانه خود، شگفت زده می‌کنند. آخرین ابتکارهای این گروه، مقاله‌ای است که در شماره نهم مجله‌اش که «دابق» نام دارد و به زبان انگلیسی در اینترنت منتشر می‌شود، می‌توان یافت.

در این شماره از مجله، مقاله‌ای توسط «ام سمیه مهاجره» نوشته شده؛ زنی که پیش‌تر نیز مقاله‌هایی نوشته شده بود که در آن‌ها وحشیت را تبلیغ می‌کند و با پست‌هایش در شبکه اجتماعی توئیتر نیز، خشونت را رواج می‌دهد.

«ام سمیه مهاجر» این بار در مقاله‌ای با عنوان «کنیزکان یا فاحشه‌ها؟» نوشته است زنانی که توسط شبه نظامیان داعش به اسارت گرفته  و کنیز شده‌اند و برخی از آن‌ها با اراده خود اسلام آورده و برخی نیز باردار شده‌اند، بهتر از فاحشه‌هایی هستند که در کشورهای غربی یا به تعبیرش «در کشورهای کفر» وجود دارند.

او همچنین از برخی از هواداران داعش که از اسارت و به کنیزی بردن زنان انتقاد کرده و آن را «تجاوز» قلمداد کرده‌اند، انتقاد کرده و نوشته است برخی از هواداران این گروه، پس از تمرکز رسانه‌ها بر حادثه به کنیزی گرفتن زنان ایزدی، به این اقدام اعتراض و آن را محکوم کردند.

به گزارش العربیه؛ او با اعتراف به اسارت شمار زیادی زنان و به کنیزی گرفتن آن‌ها توسط داعش و افتخار به این اقدام نوشت: «ما در حقیقت زنان کفار را گرفتیم و با زور شمشیر همچون گوسفند آن‌ها را منتقل کردیم.» او از ابداع‌های داعش در برپایی بازار برده داری نیز با افتخار سخن گفت.

مقاله قبلیناظر ای اف سی در فرودگاه مانع از تعدی به پرسپولیس
مقاله بعدیبر خلاف وعده اسد؛ بیمارستان جسر الشغور به دست مخالفان افتاد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.