۵۸۱ وکیل دادگستری در طی دو نامهٔ جداگانه خطاب به محمد صادق آملی لاریجانی، رییس قوه قضاییه، خواستار رسیدگی هرچه سریع‌تر وی به تخلفات صورت گرفته در پرونده وکلای زندانی دراویش گنابادی شدند.

۵۸۱ وکیل دادگستری در طی دو نامه مجزا خطاب به محمد صادق آملی لاریجانی، رییس قوه قضاییه با نام بردن از وکلای زندانی دراویش آقایان فرشید یداللهی فارسی و امیر اسلامی از اعضای کانون وکلای استان فارس و همچنین آقایان مصطفی دانشجو و امید بهروزی خواستار رسیدگی به موارد نقض قانون صورت گرفته در روند رسیدگی به پرونده همکاران خود شدند. هر دونامه، که اولی با امضای ۱۷۷ وکیل دادگستری و دومی با امضای ۴۶۴ وکیل دادگستری از استانهای فارس و کهکیلویه و بویر احمد همراه شده، در اسفند ماه سال گذشته به دفتر ریاست قوه قضائیه ارسال شده است.

در نامه‌ای امضایی توسط ۱۷۷ وکیل دادگستری که متن آن پیش از این توسط مجذوبان نور منتشر شد، با اشاره به اخبار منتشر شده دربارهٔ نحوه رسیدگی قاضی صلواتی به پرونده این وکلا، نوشته شده: «‌متأسفانه پیرامون این پرونده و شیوه رسیدگی قاضی محترم رسیدگی کننده اخبار ناخوشایندی شنیده می‌شود که در صورت درستی کفه ترازوی دادگستری را به سمت بی‌عدالتی سنگین می‌کند، که زیبندهٔ دستگاه قضایی جمهوری اسلامی ایران نیست. مواردی چون عدم دسترسی متهمین به وکلای انتخابی، عدم در اختیار قرار دادن پرونده به تمام وکلای مرتبط جهت تدارک دفاع، عدم دعوت از تمام وکلای متهمین در جلسات رسیدگی و تشکیل جلسات دادرسی بدون حضور تمام وکلا و نماینده دادستان، در صورت تایید نقض آشکار قانون اساسی و قوانین موضوعه می‌باشد».

همچنین ۴۶۴ وکیل دادگستری دیگر عمدتا از وکلای کانون استان فارس و کهکلویه و بویر احمد نیز در نامه‌ای دیگر با نام بردن از موارد «بیشتر شدن طول مدت بازداشت وکلا، از حداقل حبس قانونی جرایم انتسابی» و «عدم اجازه مطالعه پرونده و دفاع به وکلا» به عنوان نقض قانون، رعایت حقوق قانونی وکلای بازداشت شده را خواستار شدند.

به گزارش مجذوبان نور؛ متن نامهٔ اخیر به این شرح است:

581_majzooban

بسم الله الرحمن الرحیم

ریاست محترم قوه قضائیه جمهوری اسلامی، آیت الله آملی لاریجانی
سلام علیکم؛

حداقل توقع شهروندان و بلاخص ما حقوق دانان از قوه قضاییه این است که قانون به تساوی در مورد افراد اجرا شود و حقوق قانونی افراد در تمام نهاد‌ها، خصوصا مراجع قضایی رعایت شود.
تعدادی از همکاران ما، از اعضای کانون وکلای دادگستری فارس و کهکیلویه و بویراحمد به نام‌های فرشید یداللهی فارسی و امیر اسلامی و همچنین آقایان امید بهروزی و مصطفی دانشجو از وکلای ماده ۱۸۷ (مشاوران قوه قضائیه) به اتهاماتی که مرتبط به دفاع از موکلینشان است، مدت طولانی است که در بازداشت هستند. (نزدیک به سه سال)
پرونده آن‌ها به شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب اسلامی تهران ارجاع شده است (شماره پرونده ۹۰/۱۸۵۸۸) و در آن شعبه حقوق وکلای بازداشت شده و وکلای انتخابی آنان رعایت نشده و نسبت به آنان نقض مکرر قوانین صورت گرفته است، به نحوی که طول مدت بازداشت آنان، از حداقل حبس قانونی جرایم انتسابی گذشته و اجازه مطالعه پرونده و دفاع به وکلا داده نشده است.
از آن مقام معظم تقاضا داریم، دستور فرمایند که قوانین و مقررات نسبت به همکاران ما اجرا شود و حقوق قانونی وکلای بازداشت شده در مراجع مرتبط رعایت شود.
با احترام

sing_581_majzooban.org

مقاله قبلیتولید مسکن قوی‌تر از مورفین با زهر حلزون
مقاله بعدیآیا در ایران یک السیسی هم نداریم؟!
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.