۴ بازیکن ایرانی که در لیگ جمهوری آذربایجان توپ می‌زنند تابعیت این کشور را گرفته و برای تیم ملی این کشور به میدان رفتند.

پس از جام جهانی ۲۰۱۶ و تقابل ایران با آذربایجان که با تساوی به پایان رسید بازیکنان ایرانی رفته رفته راهی لیگ فوتسال آذربایجان شدند.

از سویی بالا رفتن نرخ ارز در ایران باعث شد بازیکنان از هر فرصتی برای لژیونر شدن استفاده کنند و در این میان کشور آذربایجان به دلیل نزدیکی با ایران و شرایط ساده ای که برای لژیونر شدن داشت در کنار پیشنهادهای دلاری که تبدیل آن به ریال برای فوتسال رقم قابل توجهی می‌شود باعث شد تا پای بازیکنان درجه دو و سه ایرانی به لیگ این کشور باز شود.

در سال های اخیر شمار بازیکنانی که به تیم های لیگ این کشور رفتند از تعداد انگشتان دو دست تجاوز کرده اما با این حال حضور چهار بازیکن ایرانی در تیم ملی فوتسال این کشور عجیب بود. اخیرا تیم ملی آذربایجان در دو بازی دوستانه مقابل مولداوی و مونته نگرو که با پیروزی این تیم هم همراه بود از چهار بازیکن ایرانی سود برد.

وحید شفیعی بازیکن سابق تیم ملی ایران و تیم های دبیری تبریز و سن ایچ ساوه، امیر شجاعی بازیکن تیم اهورای بهبهان، اسحاق سورغالی بازیکن تیم ارژن شیراز و هادی احمدی بازیکن تیم فرش آرا چهار بازیکنی هستند که در ترکیب تیم ملی آذربایجان در این دو بازی حضور داشتند و به نظر می رسد بعد از پیوستن این بازیکنان به لیگ آذربایجان، تبعیت این کشور را هم پذیرفته و به عضویت تیم ملی آن در آمده‌اند.

به گزارش ایسنا، این همان چیزی بود که پیش بینی می‌شد چرا که با کاهش درآمد بازیکنان فوتسال، عدم حضور اسپانسرها و پایین آمدن رقم قراردادها در کنار افزایش نرخ ارز، بازیکنانی که در ایران در آمد آنچنانی نداشتند به کشورهای همسایه رفته و در پی آن برخی از آن‌ها تابعیت‌های کشورهای دیگر را پذیرفتند که در این زمینه باید کمیته فوتسال ورود کرده و قوانین سفت و سختی را در نظر بگیرد.

مقاله قبلیسازوکار جدید آمریکا برای تجارت اقلام انسان‌دوستانه با جمهوری اسلامی
مقاله بعدیتعداد تیم‌های لیگ قهرمانان آسیا افزایش یافت
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.