۷ درویش گنابادی با حکم غیابی دادگاه انقلاب به ۴۵/۵ سال حبس تعزیری و تحمل ۲۹۶ ضربه شلاق، ۱۰ سال تبعید و ۲ سال محرومیت از فعالیت‌های اجتماعی محکوم شدند.

– مصطفی میرمحمدی به ۱۱ سال و نیم حبس تعزیری،۲ سال تبعید به سیستان و بلوچستان و ۷۴ ضربه شلاق
– بابک مرادی به ۷ سال حبس تعزیری، ۷۴ ضربه شلاق و ۲ سال تبعید به سراوان سیستان و بلوچستان
– محمود بغیار به ۷ سال حبس تعزیری، ۷۴ ضربه شلاق و ۲ سال محرومیت از فعالیت‌های اجتماعی
– سعید دوراندیش به ۷ سال حبس تعزیری و ۲ سال تبعید به زابل
– احمد ایرانی‌خواه به ۷ سال حبس تعزیری و ۲ سال تبعید به برازجان
– امیر نوری به ۶ سال حبس تعزیری، ۷۴ ضربه شلاق و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
– و محمدقاسم اللهیاری به ۲ سال حبس تعزیری محکوم شده‌اند.

به گزارش مجذوبان نور؛ این درویشان جزو ۴۱ درویشی هستند که به دلیل رعایت نشدن حقوق قانونی زندانیان و توهین قضات به اعتقادات درویشان گنابادی از حضور در دادگاه خودداری کرده بودند.

مقاله قبلیتصاویر و جرئیات دستگیری شهرام جزایری
مقاله بعدیچاپ ۱۲ سال حبس، ۷۴ ضربه شلاق و ۲ سال تبعید برای کسری نوری
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.