ماندلا به همه کوشندگان آزادیخواه آموخت که پس از پیروزى مى توان نیروى سرکوبگر رژیم پیشین را بخشید و در مدار بى پایان انتقام و خشونت سقوط نکرد. او اما اگر مى گفت که گذشته استبداد خیز را فراموش نکنیم نه از آن رو بود که گونه اى کینه ورزى را در یادها همچنان زنده نگاه دارد بلکه به آن جهت بود که از خاطر نبریم هر لحظه امکان اعاده و بازسازى دیکتاتورى بویژه در سایه ظاهرى حقانیت و کسوت مبارزه به صورتى فراخ دستانه تر متصور است….

۴۴ زندانی سیاسی از زندان های اوین و رجایی شهر و کارون اهواز در پیامی به مناسبت درگذشت نلسون ماندلا، آزادی خواه و مبارز، نام وی را گرامی داشته و آرزو کرده اند که شیوه مبارزاتى او در هم آوایى با سنتهاى انسان دوستانه و پرارج سرزمینمان، پدید آورنده میراث بزرگى باشد که بر سنگینى و گران جانى هاى موانع واپس گرایانه و آزادى ستیز موجود فائق آید.

به گزارش کلمه، این زندانیان سیاسی که خود نیز در مقابل ستم سر خم نکرده و در راه به دست آمدن آزادی در زندان به سر می برند در بخشی از پیام خود نوشته اند: ماندلا به همه کوشندگان آزادیخواه آموخت که پس از پیروزى مى توان نیروى سرکوبگر رژیم پیشین را بخشید و در مدار بى پایان انتقام و خشونت سقوط نکرد. او اما اگر مى گفت که گذشته استبداد خیز را فراموش نکنیم نه از آن رو بود که گونه اى کینه ورزى را در یادها همچنان زنده نگاه دارد بلکه به آن جهت بود که از خاطر نبریم هر لحظه امکان اعاده و بازسازى دیکتاتورى بویژه در سایه ظاهرى حقانیت و کسوت مبارزه به صورتى فراخ دستانه تر متصور است. به همین دلیل بود که ماندلا در لحظه اى از قدرت کناره گرفت که با سالها مبارزه و کسب محبوبیتى بى نظیر مى توانست به صورت رهبرى بلامنازع، مادام العمر بر سر قدرت بماند.

متن این نامه  به شرح زیر است:

آزادیخواه بزرگ و مبارز خستگى ناپذیر، نلسون ماندلا سرانجام به نقطه پایان مسیر دشوار کوشش بى مانند خویش رسید. وى قریب سه دهه حبس و ستم را بى پروا اما فروتن پذیرفت و لحظه اى نیز وسوسه فروگذارى وظیفه در نفى آپارتاید و تبعیض و تامین عدالت در او فرصت موجودیت نیافت. ماندلا از معدود نمونه هاى یک رهبر آزادى بخش بود که سرکوبگرى ستم پیشگان او را به سوى انتقام و حبس و کشتارهاى بى رحمانه مخالفان سوق نداد. براى ماندلا مبارزه آزادیخواهانه ضرورتا حقانیت قضاوت و سرکوب براى نیروى انقلابى فراهم نمى آورد و فراتر از آن قدمت مبارزه، متضمن ایجاد ضرورت و حق حکومت بر مردم نبود.

ماندلا به همه کوشندگان آزادیخواه آموخت که پس از پیروزى مى توان نیروى سرکوبگر رژیم پیشین را بخشید و در مدار بى پایان انتقام و خشونت سقوط نکرد. او اما اگر مى گفت که گذشته استبداد خیز را فراموش نکنیم نه از آن رو بود که گونه اى کینه ورزى را در یادها همچنان زنده نگاه دارد بلکه به آن جهت بود که از خاطر نبریم هر لحظه امکان اعاده و بازسازى دیکتاتورى بویژه در سایه ظاهرى حقانیت و کسوت مبارزه به صورتى فراخ دستانه تر متصور است. به همین دلیل بود که ماندلا در لحظه اى از قدرت کناره گرفت که با سالها مبارزه و کسب محبوبیتى بى نظیر مى توانست به صورت رهبرى بلامنازع، مادام العمر بر سر قدرت بماند.

قلم فرسایى درباره اخلاق مبارزاتى ماندلا کافى نخواهد بود اگر که نیروى آزادیخواه کنونى در ایران، گذشته پر افت و خیز خویش را بدرستى و منصفانه در معرض نقد و ارزیابى قرار ندهد و آن را در چارچوب چشم اندازى دموکراتیک براى آینده جمع بندى نکند.

نام بزرگ ماندلا را گرامى مى داریم و آرزو مى کنیم شیوه مبارزاتى او در هم آوایى با سنتهاى انسان دوستانه و پرارج سرزمینمان، پدید آورنده میراث بزرگى باشد که بر سنگینى و گران جانى هاى موانع واپس گرایانه و آزادى ستیز موجود فائق آید.

اسامى امضا کنندگان :

١. حسن اسدى زیدآبادى

 

۲٫ امیر اسلامى

 

۳٫ رضا انتصارى

 

۴٫ اکبر امینى

 

۵٫عماد بهاور

 

۶٫ امید بهروزى

 

۷٫قربان بهزادیان نژاد

 

۸٫ مصطفى تاجزاده

 

۹٫ نادر جانى

 

۱۰٫ امین چالاکى

 

۱۱٫ مهدى خدایى

 

۱۲٫ مصطفى دانشجو

 

۱۳٫ محمد داورى

 

۱۴٫ مجید درى

 

۱۵٫ امیر خسرو دلیرثانى

 

۱۶٫ هوتن دولتى

 

۱۷٫ محمدصادق ربانى املشى

 

۱۸٫علیرضا رجایى

 

١٩. محمد رضایى

 

۲۰٫ حسین رونقى ملکى

 

۲۱٫ مصطفى ریسمان باف

 

۲۲٫ عبدالفتاح سلطانى

 

۲۳٫ سیدمحمد سیف زاده

 

۲۴٫ آروین صداقت کیش

 

۲۵٫ ابوالفضل عابدینى

 

۲۶٫ مصطفى عبدى

 

۲۷٫ بهزاد عرب گل

 

۲۸٫ سیامک قادرى

 

۲۹٫ ابوالفضل قدیانى

 

۳۰٫ افشین کرم پور

 

۳۱٫ حمید کرواسى

 

۳۲٫جعفر گنجى

 

۳۳٫ مسعود لدنى

 

۳۴٫ حمیدرضا مرادى

 

۳۵٫ سعید مدنى

 

۳۶٫ مهدى معتمدى مهر

 

۳۷٫ عبدالله مومنى

 

۳۸٫نصور نقى پور

 

۳۹٫ ضیاء نبوى

 

۴-. مصطفى نیلى

 

۴۱٫ محمد امین هادوى

 

۴۲٫سیداحمد هاشمى

 

۴۳٫ فرشید یداللهى

 

۴۴٫ محمدحسن یوسف پورسیفى

مقاله قبلیجلسه دادگاه علی کرمی برگزار نشد
مقاله بعدینامه سیدمصطفی تاجزاده به خامنه ای؛ بیش از شش ماه محرومیت از ملاقات با پدر و مادر
پوریا نژادویسی
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.
Facebook

مقالات مرتبطبیش از نویسنده