تعداد شکایت‌هایی که سال گذشته میلادی از فیلم جیمز باندی «اسپکتر» به اداره ممیزی صنعت فیلمسازی بریتانیا رسیده، بیش از هر فیلم دیگر بوده است.

 با اينكه اسپكتر براي اكران عمومي از هيأت طبقه‌بندي فيلم بريتانيا درجهA12 دريافت كرد اما اين موضوع مانع رسيدن 40شكايت مربوط به محتواي نامناسب فيلم به هيأت نشد؛ عددي كه در نوع خود بسيار بزرگ اما در مقايسه با گيشه 50ميليون پوندي اسپكتر، تقريبا ناچيز است.

با اين حال، مديران صنعت فيلمسازي بريتانيا معتقدند براي پرهيز از تكرار موارد مشابه، بايد با سختگيري بيشتر نسبت به صحنه‌هاي خشن و تكان‌دهنده ازجمله درآوردن چشم به‌ويژه براي مخاطب نوجوان برخورد كرد.

يكي از صحنه‌هاي مشمئزكننده فيلم جايي است كه كريستوفر والتس بازيگر نقش بلوفلد يك مته كوچك در سر جيمز باند با بازي دانيل كريگ فرومي‌كند. گرچه در اين صحنه خوني ريخته نمي‌شود و اثري هم از زخم و جراحت نيست اما ديدن زجر كشيدن باند به اندازه كافي دردناك و آزاردهنده است.

پس از 40شكايت از اسپكتر، «كينگزمن: سرويس مخفي» با 38شكايت در رده دوم ايستاد. عمده شكايت‌ها از اين فيلم نوجوانانه و جاسوسي به صحنه خشن مبارزه در كليسا مربوط مي‌شود.

به گزارش همشهری؛ «مينيون‌ها» هم با داشتن 16شكايت سوم شد. سال گذشته، هيأت طبقه‌بندي فيلم بريتانيا براي 983فيلم مجوز نمايش صادر كرد كه 383فيلم درجه 15گرفتند و درجه321 فيلمA12 (مناسب براي 12سال به بالا) اعلام شد.

baldmove.com

مقاله قبلیپایان اعتصاب غذای زندانیان سیاسی بند ۸ زندان اوین در پی آزادی جعفر عظیم زاده
مقاله بعدیواردات خودروهای آمریکایی به مناطق آزاد ممنوع شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.