نیک نیومن منتقد شناخته شده فیلم‌استیج فهرست ۱۰ فیلم برتر سال ۲۰۱۸ را اعلام کرد که در این فهرست نام فیلم «۲۴ فریم» آخرین ساخته عباس کیارستمی کارگردان فقید سینمای ایران نیز دیده می شود.

نیک نیومن منتقد شناخته شده فیلم‌استیج در واپسین دقایق سال ۲۰۱۸ فهرست ۱۰ فیلم برتر این سال را اعلام کرد؛ فهرستی که در آن چندین فیلم محصول سال ۲۰۱۷ نیز دیده می شود. نکته جالب این لیست حضور فیلم «۲۴ فریم» آخرین ساخته زنده یاد عباس کیارستمی کارگردان بلندآوازه سینمای ایران در میان ۱۰ تاست.

«۲۴ فریم» یک اثر تجربی متشکل از ۲۴ تصویر ثابت است که هرکدام چهار و نیم دقیقه به طول می انجامد. این فیلم در هفتادمین دوره جشنواره کن در سال ۲۰۱۷ به نمایش در آمد.

فهرست ۱۰ فیلم منتخب سال ۲۰۱۸ از دیدگاه نیک نیومن:

۱-«عاشق برای یک روز» ساخته فیلیپ گارل

۲-«دوربین کلر» و «روز بعد» ساخته هونگ سانگ‌سو

۳- «آموزش پاریس» ساخته ژان پل سیویراک

۴-«اولین اصلاح شده» ساخته پل شریدر

۵-«پیش از اینکه ناپدید شویم» ساخته کیوشی کوروساوا

۶-«قاچاقچی» ساخته کلینت ایستوود

۷-«جان مک‌انرو: در قلمرو کمال» ساخته ژولین فاروت

۸-«مه سبز» ساخته گای مَدین، اوان جانسون و گالن جانسون

۹-«بگذار آفتاب به داخل بتابد» ساخته کلر دنی

۱۰-«۲۴ فریم» ساخته عباس کیارستمی

به گزارش مهر به نقل از سایت فیلم‌استیج، در پایان نیومن به فیلم های «مندی»، «ستاره ای متولد می شود»، «جنگ سرد»، «ماموریت: غیرممکن-فال‌اوت» و «سریال آبکی سرگردان» نیز ادای احترام کرد.

مقاله قبلیپشت‌پرده اتهام ۱۳۰ شرکت آخوندی
مقاله بعدیرونمایی از ایران چک جدید پانصدهزار ریالی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.