۲۴ سال پس از انتخاب علی خامنه‌ای به عنوان رهبر جمهوری اسلامی آن‌هم با یک نقل قول اکبر هاشمی رفسنجانی از روح‌‌الله خمینی٬ خاطرات و نقل‌قول‌های هاشمی از خمینی با تردید مواجه شده است.

خامنه‌ای ۱۴ خرداد سال ۱۳۶۸ از سوی مجلس خبرگان به عنوان رهبر جمهوری اسلامی انتخاب شد و هاشمی نیز در تائید این انتخاب نقل‌قولی تاریخی از خمینی درباره وی بیان کرد.

به گزارش خبرنامه از دیگربان؛ هاشمی در جلسه انتخاب رهبر جدید ادعا کرد آقای خمینی به وی گفته که خامنه‌ای تنها فرد «صالح» برای تصدی رهبری است که این نقل‌قول تاثیر زیادی در انتخاب اعضای مجلس خبرگان داشت.

با گذشت ۲۴ سال از این نقل‌قول تاریخی٬ گروهی از محافظه‌کاران به نقل‌قول‌های هاشمی از بنیانگذار جمهوری اسلامی تشکیک وارد کرده‌اند.

این تردید‌ها پس از آن مطرح شد که هاشمی پس از آغاز مذاکرات تلفنی روحانی و اوباما٬ نق‌قولی از آقای خمینی مبنی بر موافقت وی با حذف شعار «مرگ بر آمریکا» بیان کرد.

این اظهارات رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام با خشم گسترده و همگانی محافظه‌کاران مواجه شده به طوری که طی دو هفته گذشته حملات تندی متوجه هاشمی و این نقل‌قول وی کرده‌اند.

فعالان سایبری حزب‌الله طنز‌های بسیاری درباره خاطرات هاشمی با خمینی منتشر کرده و فعالان سیاسی محافظه‌کار نیز گفته‌اند نقل‌قول‌های بی‌سند هاشمی از خمینی مورد پذیرش نیست.

خبرگزاری فارس به عنوان مهمترین بازوی رسانه‌ای سپاه پاسداران نیز طی این مدت مسئولیت اصلی تشکیک در خاطرات هاشمی از بنیانگذار جمهوری اسلامی را بر عهده گرفته است.

این خبرگزاری در ۱۴ روز گذشته ده‌ها خبر علیه هاشمی منتشر کرده و خاطرات وی از خمینی را بی‌اعتبار خوانده است.

مقاله قبلیواکنش مثبت مذاکره کنندگان اتمی به پیشنهاد ایران
مقاله بعدیزندانیان سیاسی در تبعید: مسئله حقوق بشر را در صدر مذاکرات خود قرار دهید
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.