۱۲۱ برنده جایزه صلح نوبل در نامه‌ای خطاب به رهبر جمهوری اسلامی در تاریخ ۱۹ آذر ۹۷ (۹ دسامبر ۲۰۱۸) خواستار رفتار «انسانی و مناسب» و آزادی «سریع» احمد رضا جلالی پزشک و پژوهشگر از زندان شده‌اند.

برندگان جایزه صلح نوبل در نامه‌ای خطاب به علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی نوشته‌اند: «ما از شما می‌خواهیم که شخصا به این موضوع توجه کرده و اطمینان حاصل کنید که به طور انسانی با او رفتار و در اسرع وقت آزاد شود.»

آنها به دو نامه گذشته خود یک بار در نوامبر ۲۰۱۷ و یک بار دیگر در فوریه ۲۰۱۸ درباره پیگیری وضعیت احمدرضا جلالی، شخصیت دانشگاهی که پس از سفر به ایران دستگیر شد نیز اشاره کرده‌اند. این سومین نامه‌ای است که آنها در دسامبر ۲۱۰۸ در دفاع از احمدرضا جلالی نوشته‌اند. آنها این بار مستقیما از رهبر ایران درخواست آزادی دکتر جلالی را داشته‌اند. البته تاکنون هیچ‌کدام از نامه‌ها پاسخی نگرفته است.

برندگان جایزه صلح نوبل در بخش دیگری از نامه خود نوشته‌اند طبق اطلاعات موثقی که به دست‌شان رسیده، می‌دانند وضعیت پزشکی احمدرضا جلالی در زندان به سرعت رو به وخامت است و او به شدت نیاز به درمان پزشکی دارد. برندگان جایزه صلح نوبل نوشته‌اند «طبق شواهد و مدارک که ما به آن آگاهی داریم، او لیاقت یک محاکمه عادلانه را دارد چیزی که حتما به آزادی او خواهد انجامید.»

۱۲۱ برنده جایزه صلح نوبل در پایان نامه خود خطاب به رهبر جمهوری اسلامی نوشته‌اند: «ما با احترام درخواست می‌کنیم که شما مستقیما وارد عمل شده و بازگشت دکتر جلالی را به خانه و نزد همسر و بچه‌هایش و ادامه فعالیت کاریش برای منافع بشری مهیا کنید»

این برندگان جایزه نوبل در نامه‌ای به غلامعلی خوش‌رو، نماینده جمهوری اسلامی در سازمان ملل در آبان ۹۶ نوشته‌ بودند که آنها نمی‌توانند در مقابل بازداشت و حکم اعدام یک محقق ساکت بمانند. آنها خواستار آزادی احمدرضا جلالی، محقق و پزشک محکوم به اعدام شده‌اند.

احمدرضا جلالی، پزشک، استاد و پژوهشگر مدیریت حوادث مترقبه و دارای اقامت سوئد است. او فوق دکتری خود را در رشته مدیریت بحران در دانشگاه پیه مونتو ایتالیا گرفته و پس از آن به همراه همسر و دو فرزنش ساکن کشور سوئد شدند. آقای جلالی در تاریخ پنجم اردبیهشت ماه ۱۳۹۵ پس از سفر به ایران به قصد شرکت در یک کنفرانس علمی توسط ماموران وزارت اطلاعات دستگیر و روانه زندان اوین شد. او از سوی شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به اتهام «فساد فی الارض» از طریق جاسوسی برای دولت متخاصم اسراییل به اعدام محکوم شد. این حکم ۲۹ مهرماه ۹۶ به وکیلش اعلام شد و کمتر از دو ماه پس از آن شعبه یک دیوان عالی کشور نیز این حکم را علیرغم اعتراضات عینا تایید کرد.

این پژوهشگر پیش از بازداشت در پنجم اردبیهشت ماه ۱۳۹۵، بارها برای شرکت در سمینارها و ورک شاپ‎های علمی و تخصصی به دعوت دانشگاه تهران و هلال احمر به ایران سفر کرده و هیچگاه مشکلی برایش فراهم نشده‎ بود.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان به نقل از کمپین حقوق بشر در ایران؛ احمدرضا جلالی که بیش از یک سال است در زندان اوین بیمار و باکاهش وزن شدیدی مواجه است روز ۲۵ آبان ماه با وخامت حالش به بیمارستان طالقانی منتقل و تحت عمل جراحی از ناحیه شکم قرار گرفت با این حال او سه روز بعد مجددا به زندان بازگشت و با درخواست مرخصی درمانی او پس از عمل جراحی موافقت نشد. در یک سال گذشته بارها مادر و همسر این زندانی با توجه به کاهش عجیب وزنش خواستار انتقال او به بیمارستانی در بیرون از زندان و معاینه کامل پزشکی او شدند با این حال مورد موافقت قرار نگرفت.

مقاله قبلیپمپئو از جمهوری اسلامی خواست لوینسون و دیگر زندانیان را آزاد کند
مقاله بعدیبازیگر مشهور فرانسوی به مجموعه فیلم‌های «جیمز باند» بازگشت
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.