یک طرح مفهومی که برنده جایزه بزرگ معماری و نوآوری نیز شده است، یک سازه شناور خود پایدار است که زباله‌های اقیانوسی را جمع آوری کرده و سپس آنها را برای بازیافت خرد می‌کند.

یک طراحی مفهومی چشمگیر به نام “قاره هشتم”(۸th Continent) یک ایستگاه شناور است که یکی از مهم‌ترین معضلات سیاره ما یعنی زباله‌های اقیانوسی را حل می‌کند.

این طرح که توسط “لنکا پتراکووا”(Lenka Petráková) طراحی شده است، زباله‌های اقیانوس را جمع آوری کرده و سپس برای بازیافت خرد می‌کند. این طرح جایزه بزرگ معماری و نوآوری بنیاد “ژاک روجری”(Jacques Rougerie) را در سال ۲۰۲۰ از آن خود کرده است.

“قاره هشتم” که برای شناور شدن در اقیانوس آرام طراحی شده، از پنج قسمت اصلی تشکیل شده است:

– حائلی که زباله‌ها را جمع آوری کرده و انرژی جزر و مدی را برداشت می‌کند

– جمع‌کننده‌ای که ضایعات را دسته‌بندی و مرتب سازی، تخریب زیستی و ذخیره می‌کند

– مرکز تحقیقات و آموزش؛ جایی که سرنشینان و ساکنان “قاره هشتم” می‌توانند در آن به مطالعه پرداخته و اثرات آن را بر اقیانوس‌ها بررسی کنند

– گلخانه‌ها؛ محلی که گیاهان در آنها پرورش می‌یابند و آب آن نمک‌زدایی می‌شود

– محل‌های زندگی که مردم در آن زندگی می‌کنند

“قاره هشتم” با توجه به موقعیت خود، محیط داخلی خود و حرکات اقیانوس تغییر مکان می‌دهد. گفتنی است که انرژی تمام این سکوی شناور با استفاده از انرژی امواج اقیانوس و انرژی حاصل از صفحات خورشیدی تعبیه شده بالای گلخانه‌ها تامین می شود و کاملا خودکفا است.

“پتراکووا” توضیح داد که در طراحی “قاره هشتم” از موجودات آبزی الهام گرفته است.

گذشته از اینکه “قاره هشتم” یک معماری و طراحی دریایی برجسته است، مشخص است که هدف اصلی از طراحی آن کمک به محیط زیست است. “پتراکووا” به یورونیوز گفت: من متوجه شدم که اقیانوس‌ها چقدر نابود شده و تعداد زیادی از گونه‌ها در آن منقرض شده‌اند، چقدر آلودگی در آنها وجود دارد و حتی قسمت‌هایی که انسان هنوز آن را ندیده است، تأثیرات فعالیت‌های ما را احساس می‌کنند.

به گزارش ایسنا و به نقل از آی‌ای، طبق اعلام اتحادیه بین المللی حفاظت از طبیعت، مقدار پلاستیکی که در اقیانوس‌ها وجود دارد حداقل به هشت میلیون تن می‌رسد و طراحی و اجرای پروژه‌هایی مانند “قاره هشتم” و سایر نوآوری‌ها می‌تواند به ایجاد آگاهی و تغییر این روند کمک کند.

مقاله قبلیبیش از ۵۰ نماینده جمهوری‌خواه کنگره خواستار عدم بازگشت آمریکا به برجام شدند
مقاله بعدیننگین ترین قرارداد (ساخت و پاخت) تاریخ آمریکا؛ جمهوریت و حکومت سولار خط قرمزماست، برای هر “دموکراسی” دکتر کاوه احمدی علی آبادی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.