روز جمعه ۷ آبانماه زندانی آرمان پایه پس از ۱ سال بیماری و تحمل دردهای شدید و جانکاه به دلیل عدم رسیدگی های پزشکی و درمانی جان باخت.

زندانی آرمان پایه ۴۲ ساله گفته می شود که  سرهنگ نیروی انتظامی بوده و به اتهام ارتباط با گروههای مخالف رژیم ولی فقیه و همچنین داشتن مواد مخدردر سال ۱۳۷۸ دستگیر و به زندان مرکزی زاهدان منتقل گردید .وی در دادگاه انقلاب شهر زاهدان به حبس ابد محکوم شد.

این زندانی از حدود ۱ سال پیش دچار بیماری التهاب کبد شده بود که در اثر این بیماری تمام بدن وی متورم گردیده بود به طوریکه پزشک زندان مرکزی زاهدان اعلام کرده بود که باید در بیمارستان خارج از زندان تحت مداوا قرار گیرد.اما زندانبانان ولی فقیه از درمان و رسیدگیهای پزشکی به وی خودداری می کردند.

 به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران؛ این زندانی روز چهارشنبه ۵ آبان ماه در زندان مرکزی زاهدان به کما فرو می رود و بعد از مدتی به بیمارستان خارج از زندان اعزام و نهایتا روز جمعه ۷ آبان ماه فوت می کند.

 

مقاله قبلیانتقال مولوی نورالدین کاشانی بعد از ماه ها سلول انفرادی و شکنجه به بند عمومی زندان مرکزی زاهدان
مقاله بعدیسورپرایز عادل با میهمان آلمانی و رونمایی از مهمترین اتفاق دربی ۸۱
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.
Facebook Twitter

مقالات مرتبطبیش از نویسنده