دانشمندان می‌گویند که هر ۲۷ میلیون سال یک بار تمامی جانداران روی کره زمین به طور دسته جمعی می‌میرند. حال یک فیزیکدان “سیاره نهم” را مسئول این انقراض گروهی دوره‌ای دانسته است.

به گزارش “اشپیگل آنلاین”، دانشمندی که برای نخستین بار از سیاره‌ای ‌جدید در منظومه شمسی مشهور به “سیاره نهم” سخن گفته بود، مقاله‌ای منتشر کرده و در آن نظریه خود را درباره “مسئولیت این سیاره برای انقراض گروهی دوره‌ای جانداران روی کره زمین” شرح داده است.

بحث درباره سیاره‌ای که هم اکنون به “سیاره نهم” شهرت یافته از سال ۱۹۸۵ به جریان افتاد. در آن سال دانیل ویتمایر از “سیاره دهم” سخن گفته بود چون در آن موقع هنوز “پلوتو” سیاره نهم به شمار می‌رفت و بنابراین سیاره بعدی باید سیاره دهم نام می‌گرفت.

دانیل ویتمایر در آن هنگام این نظریه را مطرح کرد که سیاره دهم مسئول انقراض دوره‌ای جانداران روی کره زمین است.

در ژانویه سال جاری ۲۰۱۶ مایکل براون و کنستانتین باتیگین، دو اخترشناس آمریکایی، گزارش دادند که شواهدی مبنی بر وجود نهمین سیاره در منظومه شمسی یافته‌اند. آنها از “سیاره نهم” نام می‌بردند چون در این میان روشن شده بود که “پلوتو” نه سیاره بلکه “سیارک” است.

“اشپیگل آنلاین” می‌نویسد، دانیل ویتمایر چنان از شواهد جدید منتشر شده توسط دو دانشمند آمریکایی به شوق آمده بود که مقاله‌ای تازه در این زمینه نوشت؛ این مقاله را مجله تخصصی “Monthly Notices of the Royal Astronomical Society” چاپ کرده است.

ویتمایر تصریح می‌کند که نظریه‌ای که او برای نخستین بار در سال ۱۹۸۵ در نشریه “Nature” شرح داده بود همچنان به قوت خود باقی است. به نظر او، وجود یک سیاره ناشناس می‌تواند به خوبی انقراض دسته جمعی دوره‌ای جانداران را توضیح دهد.

بنا بر این نظریه، این جرم آسمانی در مقایسه با دیگر سیارات منظومه شمسی در سطحی متمایل به دور خورشید می‌چرخد. هر ۲۷ میلیون سال این سیاره از “کمربند کویپر” عبور می‌کند که نواری از اجرام با بزرگی‌های متفاوت است. این اجرام ورای مدار نپتون، دورترین سیاره منظومه شمسی، وجود دارند. طبق این نظریه، سیاره نهم دست کم هر ۲۷ میلیون سال یک بار رگبار شهاب تولید می‌کند.

رگبار کشنده شهاب

طبق نظریه ویتمایر، رگبار شهاب تنها به زمین برخورد نمی‌کند بلکه باعث تاریک شدن خورشید می‌شود و هر دو مورد بر اوضاع جو زمین تاثیر می‌گذارند. رگبار شهاب می‌تواند باعث مرگ دسته‌جمعی جانداران شود چون همه جانداران توانایی تطبیق دادن خود را با شرایط جدید جوی ندارند.

ویتمایر می‌نویسد که زمین‌شناسان و دیرینه‌شناسان درباره زمان‌های مرگ دسته جمعی جانداران روی کره زمین در صد میلیون سال اخیر تحقیق کرده‌اند و طبق پژوهش‌های آنها، چند حادثه بزرگ انقراض گروهی و چند حادثه کوچک‌تر وجود داشته است. هر ۲۶ تا ۲۷ میلیون سال چنین حادثه‌ای رخ داده، اما در طول دوره ۲۶ تا ۲۷ میلیون ساله هم حوادثی پیش آمده است.

به گزارش دویچه وله؛ به گفته ویتمایر، به هر حال در این میان دانشمندان شواهدی در دست دارند که نشان می‌دهد در پانصد میلیون سال اخیر هر ۲۷ میلیون سال مرگ دسته جمعی جانداران به وقوع پیوسته است.

ویتمایر می‌نویسد که طبق محاسبه دانشمندان، “سیاره نهم” هم‌وزن زمین یا تا پنج برابر آن است و فاصله آن از خورشید صد برابر فاصله زمین از خورشید است.

البته این اعداد با آنچه مایکل براون و کنستانتین باتیگین، دو دانشمند آمریکایی، در ژانویه سال ۲۰۱۶ منتشر کردند یکسان نیستند. این دو دانشمند گفته بودند که وزن “سیاره نهم” بیش از ده برابر زمین است و فاصله آن از خورشید هزار برابر فاصله زمین از این ستاره است.

مقاله قبلیرد پای ایران و “احمدی‌نژاد” در اسناد پولشویی پاناما
مقاله بعدیسعید رضوی فقیه، «لبان دوخته» خود را باز کرد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.