رابرت ردفورد با دریافت جایزه یک عمر دستاورد حرفه‌ای از جشنواره فیلم مورِلیا تجلیل می‌شود.

جشنواره فیلم مکزیک با نمایش ۴ فیلم از فیلم‌های رابرت ردفورد از جمله «بوچ کسیدی و ساندنس کید» با اهدای جایزه یک عمر دستاورد حرفه‌ای خود از این بازیگر و کارگردان سرشناس تجلیل می‌کند.

رابرت ردفورد از بنیانگذاران جشنواره فیلم ساندنس و یکی از مشهورترین بازیگران نسل خود، جایزه تعالی هنری را از هفدهمین دوره جشنواره فیلم مورِلیا که از ۱۸ تا ۲۷ اکتبر(۲۶ مهر تا ۵ آبان) برگزار می‌شود، می‌گیرد.

وی در این جشنواره به‌عنوان یک بازیگر، تهیه کننده، کارگردان و نیز برای دستاوردهایش در جشنواره ساندنس و فعالیت‌های ۳۰ ساله‌اش در زمینه حفاظت طبیعی تجلیل می‌شود.

ردفورد ۸۳ ساله در بیش از ۸۰ فیلم در طول ۶ دهه بازی کرده و تهیه کننده حدود ۵۰ فیلم بوده است.

جایزه تعالی هنری این جشنواره سال پیش برای اولین بار اهدا شد و به آلفونسو کوارون تعلق گرفت.

این جشنواره امسال کارش را با نمایش فیلم «احمد جوان» که برنده نخل طلای کن برای بهترین کارگردانی شد، شروع می‌کند.

فیلم جدید تارانتینو یعنی «روی روزگاری در هالیوود» اولین نمایش خود در کشورهای آمریکای لاتین را با این جشنواره تجربه می‌کند.

به گزارش مهر به نقل از هالیوود ریپورتر، جیمز ایوری نویسنده-کارگردانی که برای «مرا با نام خودت بخوان» در ۸۹ سالگی جایزه بهترین فیلمنامه اقتباسی اسکار را دریافت کرد، امسال مهمان ویژه این رویداد هنری مکزیک خواهد بود.   

مقاله قبلیبازیگر «آکوامن» در دنیای ماتریکس
مقاله بعدیعملیات سایبری آمریکا علیه جمهوری اسلامی در پی حمله به تاسیسات نفتی عربستان
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.