بنابه گزارشات رسیده یورش مسلحانه و وحشیانه مامورین اداره اطلاعات شوش به تعدای از خانواده های هموطن مسیحی که در کنار رودخانه شوش دانیال در حال پیک نیک و صرف غذا بودند و دستگیری و انتقال آنها به بازداشتگاه ستاد خبری شوش.

روز چهارشنبه ۱۴ اسفند ماه حوالی ساعت ۱۴:۳۰ هشت نفر از هموطنان مسیحی که همراه با خانواده های خود کنار رودخانه شوش دانیال در حال صرف غذا بودند مورد یورش مسلحانه مامورین وزارت اطلاعات قرار گرفتند و با ضرب و شتم و برخورد های وحشیانه دستگیر و به ستاد خبری شهر شوش منتقل شدند.

اسامی هموطنان مسیحی دستگیر شده به قرار زیر می باشد ؛ آقای امین خاکی یکی از خادمین کلیسا ، حسین بارون زاده معروف به دانیال،خسرو اعتمادی فر معروف به یونتان، رحمان بهمن معروف به ضیا ، محمد بهرامی و همسران آنها خانم ها سلیمه رحیمی معروف به ربا، فاطمه باقری و حمیده امینی معلا. آنها از بدو دستگیری و در حین انتقال به بازداشتگاه اداره اطلاعات معروف به ستاد خبری و همچنین در بازدشتگاه مورد ضرب و شتم وحشیانه قرار گرفتند و همزمان از برخوردهای وحشیانه خود فیلم برداری می کردند.

دستگیر شدگان بلافاصله پس از انتقال به بازداشتگاه اداره اطلاعات شوش مورد بازجویی و پرونده سازی باز جویان وزارت اطلاعات قرار گرفتند .بازجویی تعدادی از آنها تا ساعت ۲۱:۳۰ ادامه داشت. ۵ نفر از آنها پس از ضرب و شتم وحشیانه و بازجویی های چند ساعته، ساعت ۲۱:۳۰ با گرفتن تعهد کتبی از آنها مبنی بر اینکه حق خروج از شهر را ندارند آزاد شدند. بازجویان وزارت اطلاعات همچنین به آقای محمد بهرامی که ساکن اهواز می باشد اعلام کرده اند که می بایست خودش را روز شنبه به ستاد خبری وزارت اطلاعات در اهواز معرفی کند.

سه نفز دیگر از هموطنان مسیحی همچنان در بازداشت بازجویان وزارت اطلاعات می باشند که اسامی آنها به قرار زیر می باشد آقای امین خاکی یکی از خادمین کلیسا،حسین بارون زاده و رحمان بهمن همچنان در نقطه نامعلومی در بازداشت بسر می برند.

بازجویان وزارت اطلاعات، ماشینهای شخصی، تلفنهای همراه، مدارک شناسایی و سایر وسایل شخصی آنها را ضبط نمودند.

خانوداه های دستگیر شدگان به ستاد خبری شوش مراجعه کردند و خواستار اطلاع یافتن از وضعیت و شرایط عزیزانشان شدند. اما بازجویان وزارت اطلاعات به خانواده ها گفتند که آنها ( عزیزانشان) اینجا نیستند و فعلا نباید به اینجا مراجعه کنند.

لازم به یادآوری است آقای امین خاکی یکی از خادمین کلیسا که اخیرا به اتاق ۴۴ وابسته به اداره اطلاعات کرج احضار و ساعتها مورد بازجویی و تهدید قرار گرفته بود .او همچنین به خاطر اینکه به مسیحیت اعتقاد دارد به ۱ سال زندان تعلیقی محکوم شده است.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، یورش مسلحانه ،ضرب و شتم ، دستگیری ، بازجویی و بازداشت خانواده های هموطن مسیحی را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و گزارشگر ویژه ادیان و مذاهب خواستار دخالت برای آزادی فوری و بدون قید و شرط تمامی هموطنان مسیحی دستگیر شده است.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

۱۶ اسفند ۱۳۹۲ برابر با۷ مارس ۲۰۱۴

گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد

گزارشگر ویژه ادیان و مذاهب سازمان ملل متحد

سازمان عفو بین الملل

مقاله قبلییورش وحشیانه به سلول زندانیان سیاسی و مورد اذیت وآزار قرار دادن آنها
مقاله بعدینمایش چهره نوح هالیوود را به دردسر انداخت
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.