روز دوشنبه  ۴ اردیبهشت ماه نیروهای گارد زندان به زندانیان زندان گوهردشت کرج یورش بردند و آنها را مورد ضرب و شتم و اذیت و آزار قرار دادند. گارد با برخوردهای وحشیانه و غیر انسانی در حالی که زندانیان اعتصاب غذا کننده را مورد ضرب و شتم قرار می دادند با فریاد و عربده کشی به زندانیان می گفتند که خبر اعتصاب غذا  و تنبیه خودتان را به رسانه ها می دهید . با شما کاری خواهیم کرد که دیگر جرائت انتشار خبر را نداشته باشید.

از طرفی دیگر زندانی عباس یوسفی که در درگیری خونین روز شنبه ۲ اردیبهش ماه بشدت زخمی شده بود همچنان در بیمارستان و  در  کما  بسر می برد در این یورش وحشیانه مردانی رئیس زندان گوهردشت  خود شخصا به باند مافیایی تحت امرش در زندان می گفت: بزنید با تیزی بکشیدشان من جوابگوی خانواده های آنها هستم.

روز شنبه ۲ اردیبهشت ما ه زندانبانان ولی فقیه  ۲ زندانی به نام های عباس یوسفی و بهروز حسینی  بعد از یک هفته نگهداری در سلول انفرادی بند ۱۰ زندان گوهردشت کرج به دلیل اعتراض آنها نسبت به انتقال بی موردشان به این بند و اذیت و آزارشان به منظور زهر چشم گرفتن را از بند ۱۰ خارج و به بند ۱ منتقل نمودند و با برنامه ریزی قبلی توسط مردانی رئیس زندان گوهردشت کرج ، اخلاقی رئیس بند ۱و حسن کرد رئیس اندرزگاه ۶  باند مافیایی که زیر نظر آنها هستند به این ۲ زندانی با تیزی و سایر ابزار یورش بردند که بشدت زخمی شدند در اثر این ضرب و جرح این ۲ زندانی بشدت زخمی  و به بیمارستان خارج از زندان منتقل شدند.

حدود یک هفته پیش زندانبانان ولی فقیه  ۸ زندانی به نام های محمد آزاد ، ،حسن حسینی ،محسن بیگوند، حسین یحیوی ، عباس یوسفی ، ماشالله رضایی، علی جهانگیری را که نسبت به شرایط غیر انسانی این بند  معترض بودند  از سالن ۱۸ بند ۶ زندان گوهردشت  به سلولهای انفرادی سالن ۳۳ بند ۱۰ زندان گوهردشت کرج منتقل نمودند. در آنجا تحت شرایط غیر انسانی همراه با شکنجه های روحی و عدم وجود امکانات اولیه انسانی مواجه بودند.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان به نقل از فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، این زندانیان در اعتراض به این شرایط دست  به اعتصاب غذا زدند و در حال حاضر زندانیان  محمد آزاد ،حسن حسینی ،حسین یحیوی ، ماشالله رضایی و علی جهانگیری چند روزی است که در اعتصاب غذا بسر می برند و وضعیت جسمی آنها حاد است.

 

مقاله قبلیفستیوال «فیلم موو» بلژیک میزبان فیلم برادران محمودی
مقاله بعدیاو چگونه دادخواهی کرد؟!
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.