بنابه گزارشات رسیده مامورین وزارت اطلاعات در کرج به منزل شخصی آقای داود میرزایی یورش بردند و او را دستگیر و به سلولهای انفرادی منتقل نمودند.

حدود ۲۰ روز پیش مامورین وزارت اطلاعات به منزل شخصی زندانی سیاسی داود میرزایی ۴۰ ساله یورش بردند او را دستگیر و به سلولهای انفرادی بند ۸ معروف به بند سپاه که در دست بازجویان وزارت اطلاعات می باشید منتقل نمودند.

از زمان دستگیری تا به حال از وضعیت و شرایط این زندانی هیچ خبری در دست نیست.

علت دستگیری او نامشخص می باشد. ۲ تن از خواهرزاده های او به نام شکوه و یاشار از اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران می باشند که در زندانی به نام کمپ لیبرتی در عراق محل نگهداری اعضای سازمان مجاهدین نگهداری می شوند.

مامورین وزارت اطلاعات تمامی نقاط منزل آقای داودی را با خشونت و برخوردهای وحشیانه مورد بازرسی قرار دادند و وسایل شخصی او را مانند تلفن همراه، کامپیوتر، دفترچه تلفن شخصی ، یاداشتها، کتابها و وسایل دیگر را با خود بردند.

مامورین وزارت اطلاعات خانواده های که عزیزانشان از اعضا و هواداران سازمان مجاهدین خلق ایران هستند و در ایران زندگی می کنند را در معرض ۲ گزینه قرار می دهند که یا با وزارت اطلاعات همکاری فعال کنند و اقداماتی را که مامورین وزارت اطلاعات برای آنها علیه عزیزانشان مشخص می کند انجام دهند و یا اینکه خانواده های آنها دائم در معرض یورش بازجویان وزارت اطلاعات قرار دارند دستگیر می شوند ، ماه ها در سلولهای انفرادی قرار داده می شوند و تحت شکنجه های وحشیانه قرار می گیرند و تا به حال تعدادی از آنها به صرف اینکه عزیزانشان از اعضای سازمان مجاهدین خلق هستند مانند زنده یادان علی صارمی ، محمد علی حاج آقایی و… اعدام شدند تعدادی از آنها در زندان در انتظار اعدام بسر می برند و تعداد زیاد دیگری با احکام سنگین زندان در زندان بسر می برند.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران ؛  یورش وحشیانه ، دستگیری ، شکنجه ، اعدام ، صدور احکام سنگین و ضدبشری اعدام و زندان طویل المدت علیه خانواده هایی که عزیزان آنها به صرف اینکه از اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران هستند را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر مراجع بین المللی خواستار ارجاع پرونده جنایت علیه بشریت آخوند علی خامنه ای و آخوندهای همدست وی مانند صادق لاریجانی ، محمود علوی را به دادگاه های جنایی بین المللی است.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

۱۹مهر ۱۳۹۲ برابر با ۱۱ اکتبر۲۰۱۳

گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد

سازمان عفو بین الملل

مقاله قبلینامه ۲۶ زندانی محکوم به اعدام اهل سنت در زندانهای گوهردشت کرج و قزل حصار در روز جهانی علیه اعدام
مقاله بعدیاحضار ، بازجویی و تهدید خانواده های زندانیان عقیدتی محکوم به اعدام اهل سنت
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.
Facebook Twitter

مقالات مرتبطبیش از نویسنده