بنابه گزارش ارسالی دور جدید فشارها وبرخوردهای غیر اسنانی،تهدیدات و توهینها علیه روحانی آزادیخواه آقای کاظمینی بروجردی.

روز یکشنبه ۲۷ آبان ماه به سلول روحانی آزادیخواه آقای کاظمینی بروجردی یورش بردند و قصد انتقال ایشان برای بازجویی به ساختمان ویژه روحانیت ( ساختمان سرکوب روحانیون آزادیخواه) درخیابان مقدس اردبیلی (زعفرانیه) را داشتند. اما روحانی مبارز و آزادیخواه از رفتن به آنجا خوداری کردند که ابتدا با برخوردهای توهین آمیز و رفتارهای خشونت آمیز فردی به نام روستا از ماموران ویژه روحانیت قرار گرفتند.ولی وقتی که این فرد موفق به انجام عمل سرکوبگرانه خود نشد.

بعد ظهر همان روز فرد دیگری به نام یوسفی نیا ( منشی ابراهیم رئیسی دادستان ویژه روحانیت ولی فقیه) به سلول آقای بروجری مراجعه کرد و مجددا شروع به تهدید و توهین ایشان نمودند.

موضوعات مطرح شده، بیشتر حول نامه های آقای بروجردی بوده که ایشان از داخل زندان به بیرون ارسال نموده و در رسانه ها منتشر شده است. به ویژه تاکید آنها روی نامه آقای بروجردی خطاب به حسن روحانی رییس جمهوری جدید رژیم بوده است که به شدت موجب نگرانی مقامات دادگاه ویژه روحانیت شده است.

همچنین دادستانی ویژه روحانیت ولی فقیه ترس و وحشت خویش را نسبت به پیگیریهای سازمانهای بین المللی مدافع حقوق بشری و و به ویژه دکتر شهید، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل در امور ایران، از وضعیت آقای بروجردی، خانواده و هوادارانشان بوده است.

آقای سید حسین کاظمینی بروجردی زندانی عقیدتی پنجاه و پنج ساله که هشتمین سال اسارت در زندان اوین را بدون وقفه سپری میکند از ناراحتی های قلبی و تنفسی و دیابت و سنگ کلیه و… رنج می برد و مقامات ویژه روحانیت، دسترسی ایشان به دارو و درمان را منوط به نوشتن توبه نامه و عذر خواهی از خامنه ای عنوان کرده اند.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران،یورش به سلول روحانی آزادی خواه و قصد انتقال وی به ساختمان ویژه روحانیت به منظور بازجویی، تهدید و توهین به ایشان را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر مراجع بین المللی برای پایان دادن به این اعمال ضدبشری خواستار انتقال پرونده جنایت علیه بشر یت آخوند علی خامنه ای به دادگاه جنایی بین المللی است.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

۲۸ آبان۹۲ برابر با ۱۹ نوامبر ۲۰۱۳

گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد

سازمان عفو بین الملل

مقاله قبلیانتقال ارژنگ داودی به سالن متروکه و انفرادی و سلول کاملا ایزوله شده در زندان بندرعباس
مقاله بعدیمتهم کردن نظام قضائی ایران به اعتراف گیری اجباری
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.