۱۳۲ سال قبل در روز اول ماه می سال ۱۸۸۶ کارگران معترض به زیادی ساعات کار روزانه  در شهر شیکاگو در آمریکا، دست به اعتراض و اعتصاب زده بودند،که این اعتراضات کارگری توسط نیروهای سرکوبگر پلیس و با آتش گشودن آنها به روی کارگران به خون کشیده شد و تعدادی نا مشخص از کارگران معترض در خون خود در غلتیدند . پس از این اقدام جنایتکارانه ، پنج نفر از رهبران کارگران نیز مورد محاکمه قرار گرفته و به اعدام محکوم شدند ، که یک نفر از آنان قبل از اجرای حکم اعدام خودکشی نمود و چهار نفر بقیه سریعا اعدام گردیدند پس از وقوع آن حادثه دردناک، روز اول ماه می، روز جهانی کارگر نام گرفت و انتخاب این روز جهانی توسط کارگران سراسر دنیا مهر تایید خورد و با این نام در تاریخ جهان ثبت گردید.

کیست که نداند که اگر افزایش تولید در جوامع بشری موجب ارتقاء سطح زندگی همه مردم ورفاه وآسایش کلیه شهروندان در این جوامع است، بنا بر این توجه به بهبود شرایط زندگی کارگران و آسایش آنان به عنوان تولید کنندگان اصلی، باید مورد احترام و تاکید همگان قرار داشته باشد.

روز جهانی کارگر امسال در شرایطی در ایران برگزار می شود که عده زیادی از کارگران شرافتمند این سرزمین توسط حکومت جمهوری اسلامی در زندان ها به بند کشیده شده اند. حد اقل دستمزد تعیین شده برای کارگران به مراتب از زیر خط فقر پائین تر است. عده زیادی از کارگران زحمتکش در کارخانجات مختلف در جای  جای کشور، ماه ها از دریافت حقوق خود محروم مانده اند . در نتیجه سوء سیاست ها و سوء مدیریت های حاکمیت و بحران اقتصادی هولناکی که پدید آمده ، بسیاری از کارخانجات کشور تعطیل شده و یا با حداقل ظرفیت و به طور محدود به کار خود ادامه می دهند و این سیاست های نادرست، بیکار شدن تعداد زیادی از کارگران زحمتکش و شریف ایران را به دنبال داشته است. در جو بسته و اختناق آمیز حاکم بر کشور، کارگران از حق داشتن تشکل و ایجاد سندیکاها و اتحادیه های کارگری محرومند. ولی با وجود این تنگناها در اغلب جوامع کارگری کشور اعتراضات و اعتصابات کارگران هر روز به چشم می خورد.

جبهه ملی ایران روز جهانی کارگر را به کارگران عزیز ایران تبریک و تهنیت می گوید و امید دارد که با استقرار حاکمیت ملی  و مردم سالاری که خواسته آحاد ملت ایران است، کارگران وسایر اقشار ملت به حقوق انسانی خود دست یابند .

دهم اردیبهشت ماه ۱۳۹۷

تهران – هیئت رهبری و هیئت اجرائیه جبهه ملی ایران

مقاله قبلی۷۰ ضربه شلاق برای سعید مرتضوی
مقاله بعدیبازندگان برنده! از کدام بُعد؟
پوریا نژادویسی
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.
Facebook

مقالات مرتبطبیش از نویسنده