گیلرمو دل تورو کارگردان مکزیکی کار ساخت فیلم «شکل آب» را شروع کرد.

 با شروع کار عکاسی رسمی فیلم جدید دل تورو که از روز (دوشنبه) در تورنتو صورت گرفت، کار رسمی ساخت فیلم جدید این کارگردان کلید خورد.

در این فیلم سالی هاوکینز، مایکل شانون و اوکتاویا اسپنس بازی می‌کنند. ریچارد جنکینز، داگ جونز و مایکل استولبرگ نیز از دیگر بازیگران «شکل آب» هستند. این فیلم را دل تورو در کنار جی مایلز دیل تولید می‌کند.

این فیلم در جهانی با پس زمینه دوره جنگ سرد آمریکا در سال ۱۹۶۳ می‌گذرد و درباره آن گفته شده که سفری اسرارآمیز و جادویی است.

دل تورو در این باره گفت: من کار روی «شکل آب» را درست از همان موقعی که برای ساخت «حاشیه اقیانوس آرام» به تورنتو رفتیم، آغاز کردم.

وی افزود: کار با کمپانی «فاکس سرچینگ» و حمایت از سوی گروه دوست داشتنی بازیگران و هنرمندان آن کاملا به من حس شجاعت و مبارکی می‌دهد.

دل تورو در واقع دیروز و ساعتی پس از کلید زدن فیلم در توییتر نوشت: ما رفتیم! کار ساخت فیلم ساعت ۴ بعدازظهر در تورنتو کلید خورد…

دل تورو نامزد جایزه اسکار این فیلم را کارگردانی می‌کند و در کنار ونسا تیلور که از نویسندگان فیلمنامه «واگرا» و «بازی تاج و تخت» هم بوده، فیلمنامه آن را نوشته است.

این کارگردان به هالیوود ریپورتر گفت: دیدگاه من درباره این فیلم خیلی شخصی است و ما تاکنون ۹ ماه را صرف طراحی و خلق این اثر کردیم که بیشترین زمانی است که من تاکنون برای طراحی یک کار انجام داده‌ام و به همین دلیل خیلی از این بابت می‌ترسم.

وی در عین حال گفت از این که ساخت یک فیلم با بودجه پایین‌تر از کارهای دیگرش را انجام می‌دهد خیلی هیجان‌زده است چون احساس آزادی بیشتری می‌کند.

او افزود: از سال ۱۹۹۷ من هرگز با مساله‌ای به نام سانسور روبه رو نبوده‌ام، اما وقتی فیلمی با بودجه بالاست، مسئولیت خیلی سنگینی روی دوش فرد سنگینی می‌کند. این فیلم همان سبک «هزارتوی پن» است و می‌خواستم همان آزادی را برای خلق آن داشته باشم تا بتوانم داستانی را که می‌خواهم با هر منطق حسی که مرا به دنبال خود می کشد، بسازم.

از اکران آخرین فیلم دل تورو با عنوان «قله خونین» یک سال می‌گذرد. او در این فاصله یک کتاب کودک هم نوشته است و سعی کرده تا نسخه موزیکال «هزارتوی پن» را به صحنه ببرد.

گفته شده فیلم «شکل آب» سال ۲۰۱۷ اکران می‌شود.

به گزارش مهر به نقل از اسکرین دیلی، گیلِرمو دل تورو کارگردان، تهیه کننده، فیلمنامه و رمان‌نویس ۵۲ ساله مکزیکی است. او کارگردان فیلم‌هایی به سبک فانتزی شامل «ستون فقرات شیطان»، «هزارتوی پن»، «تیغه ۲»، «پسر جهنمی» و «حاشیه اقیانوس آرام» است.

مقاله قبلیدفاع صادق لاریجانی از اعدام‌های سال ۶۷
مقاله بعدیلئوناردو دی کاپریو چطور اولین نقش مهمش را به دست آورد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.