در حالی که فیلم “لبه اقیانوس آرام” به کارگردانی گیلرمو دل تورو قرار است از امروز در سینماهای جهان اکران شود و او فیلم جدیدی هم برای کارگردانی در دست دارد ولی به تازگی از دغدغه اقتباس از یک رمان مشهور سخن گفته است.

به گزارش مهر به نقل از هالیوود ریپورتر، دل تورو این روزها در نوشتن اپیزود آغازین یک سریال تلویزیونی به نام “کشش” که برپایه چند رمان‌ ساخته می‌شود، نقش دارد و همچنین پروژه سینمایی بعدی‌اش با نام “نوک قرمز” را در دست ساخت دارد.

او با این اینکه سرش شلوغ است ولی از فعالیت در پروژه‌های دیگری هم خبر می‌دهد و با اعلام خبری غافلگیرانه می‌گوید می‌خواهد با چارلی کافمن برای اقتباس رمان “سلاخ‌خانه شماره 5” نوشته کورت وونگات، کار کند.

احتمال کار روی کتابی درباره بیلی پیلگریم و سفرهایش در زمان یکی از شرایط کار دل تورو در چند سال اخیر با یونیورسال بوده است.

guillermo-del-toro

دل تورو نام نویسنده فیلم “جان مالکوویچ بودن” را به زبان آورده و گفته است: من و چارلی کافمن حدود یک ساعت و نیم صحبت کردیم و بالاخره به راهی عالی برای پیاده کردن کتاب دست پیدا کردیم. اما به هر حال چارلی کافمن نویسنده بسیار گرانی است.

با این وجود او در مورد پروژه‌های دیگرش با اعتماد بیشتری صحبت کرد. به نظر می رسد که نظرش درباره پروژه خودش درباره “فرانکنشتاین” تغییری نکرده و اشاره می‌کند که می‌خواهد بندیکت کامبربچ نقش دکتر معروف را بازی کند.

همچنین او چندی پیش اعلام کرده بود قصد دارد یک کمیک ژاپنی به نام “هیولا” از نائوکی اوراساوا را به یک مجموعه تلویزیونی تبدیل کند. او در حال نوشتن فیلمنامه این مجموعه با همکاری استیو تامپسون نویسنده سریال های “شرلوک” و “دکتر هو” است و این مجموعه را برای شبکه اچ.بی.او می‌سازد.

مقاله قبلییکی را به ده راه نمی دادند سراغ خانه کدخدا را می گرفت!
مقاله بعدیبن افلک به دیوید فینچر و “دختر گمشده” می‌پیوندد..
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.