کارگردان مکزیکی که برای جدیدترین فیلمش «شکل آب» جایزه گلدن گلوب را کسب کرده، از سوی هفتاد و پنجمین دوره جشنواره فیلم ونیز به عنوان رییس هیات داوران انتخاب شد.

 جشنواره فیلم ونیز روز دوشنبه از گیلرمو دل تورو به‌عنوان رییس گروه داوران بخش مسابقه هفتاد و پنجمین دوره خود یاد کرد.

کارگردان مکزیکی در این باره گفت: خدمت کردن به عنوان رییس در جشنواره ونیز افتخار و مسئولیت بسیار بزرگی است که با احترام و قدردانی آن را می‌پذیرم.

وی افزود: ونیز پنجره‌ای به دنیای سینما و فرصتی برای گرامیداشت قدرت و ارتباط فرهنگی است.

دل تورو برای فیلم «شکل آب» نامزدی ۱۳ اسکار را کسب کرده است. این در حالی است که این فیلم سال پیش اولین اکران جهانی اش را در لیدو تجربه کرد و جایزه اصلی را از هیات داورانی به ریاست آنت بنینگ به دست آورد.  

البرتو باربرا مدیر هنری جشنواره ونیز از دل تورو به عنوان فردی یاد کرد که نمادی از سخاوت و عشق به سینمای گذشته یا آینده و شور برای نوعی از سینماست که می‌تواند برانگیزاننده احساسات باشد و بر مردم تأثیر بگذارد و در عین حال احساسات آنها را منعکس کند.

وی افزود: او با تخیل زنده خود و حساسیت‌های غیرمعمول و اعتمادش به قدرت تصویر، جهانی شگفت‌انگیز خلق کرده است که هم عشق و هم ترس در آن وجود دارد و تنوع، گنج بنیادین آن است.

دل تورو بیش از ۲۰ سال پیش و در سال ۱۹۹۷ به ونیز رفته بود و اولین فیلم انگلیسی زبانش یعنی «میمیک» را ارایه کرده بود. او سال ۲۰۰۶ به لیدو بازگشت و به عنوان یکی از اعضای هیات داوران برای اهدای جایزه لوییجی دی لورنتیس برای فیلم اول، کار کرده بود.

به گزارش مهر به نقل از ورایتی، هفتادوپنجمین دوره جشنواره فیلم ونیز  از ۲۹ آگوست تا هشت سپتامبر ۲۰۱۸ برگزار می‌شود.

مقاله قبلیاسکورسیزی سریالی از رومی‌ها می‌سازد
مقاله بعدیکشف جهانی پنهان که برای 120000 سال زیر یخ گیر افتاده بود
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.