صاحب حقوق کپی‌رایت «گودزیلا» از کمپانی وولتاژ برای استفاده غیر مجاز از این موضوع شکایت کرد.

 مارمولک غول‌پیکر معروف معمولا با خود مرگ و نابودی می‌آورد، اما اخیرا گودزیلا دعوی قانونی هم آورده است. در حالیکه قرار است تکلیف نبرد طولانی مدت بین کمپانی لجندری پیکچرز و تهیه‌کنندگان کنار گذاشته‌شده فیلم پرفروش «گودزیلا» سال ۲۰۱۴، تابستان امسال در دادگاه روشن شود، یک برخورد قانونی دیگر هم در کن به وجود آمده است.

این بار کمپانی توهو که صاحب حقوق رسمی کپی‌رایت «گودزیلا» است، برای فیلم «غول‌پیکر» به کارگردانی ناچو ویگالاندو و با نقش‌آفرینی آن هاتاوی از کمپانی وولتاژ پیکچرز در دادگاه فدرال شکایت کرده است.

وولتاژ و ویگالاندو امسال در فستیوال کن حقوق فیلم «غول‌پیکر» را می‌فروشند اما توهو از دادگاه‌های آمریکایی می‌خواهد جلوی این فیلم را بگیرند. آن‌ها همچنین می‌خواهند به ازای هر مورد فروش کپی‌رایت وولتاژ مبلغی بیش از ۱۵۰ هزار دلار دریافت کنند.

در حالیکه قسمت دوم فیلم «گودزیلا» که گرت ادواردز ساخته بود، قرار است توسط کمپانی لجندری در سال ۲۰۱۸ ساخته شود، توهو به طور مشخص موارد زیادی برای طرح شکایت خود داشت.

این کمپانی در یک ای‌میل که روز نهم ماه می خطاب به خریداران بالقوه این فیلم منتشر شده، به این نکته اشاره کرد که فیلم «غول‌پیکر» درباره حمله به شهر توکیو توسط گودزیلا و یک روبات بزرگ است. این کمپانی ژاپنی همچنین ادعا می‌کند که ویگالوندو نیم‌رخی از این هیولا را روی جلد فیلم به کار برده است. ادعای شش بخشی این کمپانی به مصاحبه‌ای از ویگالوندو نیز اشاره می‌کند که او در آن می‌گوید قصد ساخت «ارزان‌ترین فیلم گودزیلای تاریخ» را دارد و علاوه بر این قصد دارد پوستری از فیلم وولتاژ را در کن نشان دهد که قیافه‌اش شبیه گودزیلاست.

وکلایی که به نیابت از کمپانی توهو این دعوی قانونی را ثبت کرده‌اند، می‌گویند: هیچ ظرافتی در مورد رفتار خوانده این پرونده وجود ندارد. آن‌ها به وضوح دارند به جامعه سرگرمی اطلاع می‌دهند که در حال ساخت یک فیلم گودزیلا هستند و دارند از آرم و تصاویر گودزیلای توهو برای جلب علاقه و سرمایه بیشتر برای پروژه خود استفاده می‌کنند. در حالی که خق کپی رایت این استفاده را از توهو نخریده‌اند.

به گزارش  مهر به نقل از ددلاین، اینکه کسی با استفاده از این حد رسوایی بخواهد از آثار حرفه‌ای دیگران استفاده کند به اندازه کافی غلط است. حالا اینکه خواهان، که خود به خاطر حمایت شدید و همیشگی از حقوق کپی رایت‌اش شناخته می‌شود دارد این کار را انجام می‌دهد، اصلا غیرقابل قبول است.

توهو مالک قانونی حقوق گودزیلا و یک کمپانی ژاپنی است.

مقاله قبلیبعد از ۱۴ سال مبارزه با سرطان؛ مصطفی عبدالهی صحنه زندگی را با عزت ترک کرد
مقاله بعدیداعش شهر تاریخی تدمر(پالمیرا) سوریه را به طور کامل تصرف کرد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.