گلرخ ابراهیمی ایرایی، فعال مدنی زندانی در ایران که ۶۱ روز است در اعتصاب غذا به سر می‌برد به دلیل وخامت حالش به بیمارستانی خارج از زندان منتقل شده است.

پایگاه‌های حقوق بشری بر اساس اخباری که از زندان به دست آورده‌اند وضعیت جسمی گلرخ ایرایی را بسیار حاد ذکر کرده‌اند.

خانم ایرایی به همراه آتنا دائمی اعتصاب غذای خود را از چهاردهم بهمن ماه در اعتراض به انتقال غیرقانونی از اوین به قرچک آغاز کردند. در ادامه آتنا دائمی اعلام کرد برای مبارزه در راه آزادی دست از اعتصاب غذا می‌کشد، اما گلرخ ایرایی از آن زمان تاکنون اعتصاب خود را ادامه داده است.

گلرخ ایرایی به اتهام نوشتن داستانی منتشر نشده، که در آن مجازات سنگسار را محکوم کرده بود، به ۳ سال زندان محکوم شد.

به گزارش صدای آمریکا؛ ماه گذشته عفو بین الملل با صدور بیانیه‌ای خواستار آزادی این دو شده بود. آرش صادقی همسر گلرخ ایرایی نیز در زندان گوهردشت کرج دوران حبس خود را به سر می برد.

مقاله قبلیبه دنبال اعتراضات مردمی به یک برنامه تلویزیونی: دهها تن در خوزستان بازداشت شدند
مقاله بعدیفیلم جدید اصغر فرهادی فیلم افتتاحیه جشنواره کن شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.