عصر روز چهارشنبه تاراجی پی. هانسن و سارا جسیکا پارکر اسامی نامزدهای هفتاد و هشتمین دوره جوایز گلدن گلوب ۲۰۲۱ را اعلام کردند.

در میان فیلم‌های سینمایی برترین فیلم‌ها شامل «پدر»، «منک»، «سرزمین آوارگان»، «زن جوان امیدوار کننده» و «دادگاه شیکاگو ۷» بوده‌اند. در بخش فیلم‌های موزیکال یا کمدی بیشترین نامزدی را «ادامه فیلم بورات»، «همیلتون»، «پالم اسپرینگز»، «موسیقی» و «جشن آخر سال تحصیل» کسب کرده‌اند.

در میان فیلم‌های تلویزیونی موزیکال «امیلی در پاریس»، «بزرگ» و «تد لاسو» موفق‌ترین‌ها بوده‌اند و در میان فیلم‌های درام «تاج»، «سرزمین لاوکرافت»، «مندلورین» و «اوزارک» بیشترین موفقیت را کسب کرده‌اند.

نتفلیکس با ۴۲ نامزدی موفق‌ترین بوده است. آمازون و هولو نیز ۱۰ نامزدی کسب کرده‌اند.

به گزارش مهر به نقل از ورایتی، نامزدهای بخش سینمایی جوایز گلدن گلوب عبارتند از:

بهترین فیلم درام:

«پدر»، «منک»، «سرزمین آوارگان»، «زن جوان امیدبخش»، «دادگاه شیکاگو ۷»

بهترین فیلم موزیکال یا کمدی:

«بورات ۲»، «همیلتون»، «موسیقی»، «پالم اسپرینگز»، «جشن پایان سال تحصیلی»

بهترین کارگردان:

امرالد فنل برای «زن جوان امیدبخش»، دیوید فینچر برای «منک»، رجینا کینگ برای «شبی در میامی»، آرون سورکین برای «دادگاه شیکاگو ۷»، کلوئی ژائو برای «سرزمین آوارگان»

بهترین بازیگر مرد درام:

ریز احمد برای «صدای فلز»، چادویک بوزمن برای «بلک باتم ما رینی»، آنتونی هاپکینزبرای «پدر»، گری اولدمن برای «منک» و طاهر رحیم برای «موریتانیایی»

بهترین بازیگر زن درام:

وایولا دیویس برای «بلک باتم ما رینیْ، آندرا دی برای «آمریکا در برابر بیلی هالیدی»، ونسا کربی برای «تکه‌هایی از یک زن»، فرانسیس مک‌دورماند برای «سرزمین آوارگان»، کری مولیگان برای «زن جوان امیدبخش»

بهترین بازیگر مرد موزیکال یا کمدی:

ساشا بارون کوهن برای «بورات ۲»، جیمز کوردن برای «جشن پایان سال تحصیلی»، لین-مانوئل میراندا برای «همیلتون»، دو پاتل برای «تاریخچه شخصی دیوید کاپرفیلد»، اندی سمبرگ برای «پالم اسپرینگز»

بهترین بازیگر زن موزیکال یا کمدی:

ماریا باکالوا برای «بورات ۲»، کیت هادسن برای «موسیقی»، میشل فایفر برای «خروج فرانسوی»، رزاموند پایک برای «زیاد اهمیت می‌دهم»، آن تیلور- جوی برای «اما»

بهترین بازیگر مرد مکمل:

ساشا بارون کوهن برای «دادگاه شیکاگو ۷»، دانیل کالیوآ برای «یهودا و مسیح سیاه»، جرد لتوبرای «چیزهای کوچک»، بیل موری برای «بر صخره‌ها»، لزلی ادم جونیور برای «یک شب در میامی»

بهترین بازیگر زن مکمل:

گلن کلوز برای «مرثیه هیل بیلی»، جودی فاستر برای «موریتانیایی»، اولیویا کولمن برای «پدر»، آماندا سیفرید برای «منک»، هلنا زنگل برای «اخبار جهان»

بهترین فیلمنامه:

«زن جوان امیدبخش»، «منک»، «پدر»، «دادگاه شیکاگو ۷»، «سرزمین آوارگان»

بهترین موسیقی:

«آسمان نیمه شب»، «تنت»، «اخبار دنیا»، «منک»، «روح»

بهترین ترانه:

«یهودا و مسیح سیاه»، «دادگاه شیکاگ و۷»، «زندگی در پیش رو»، «آمریکا در برابر بیلی هالیدی»

بهترین فیلم انیمیشن:

«کرودزها: عصر جدید»، «به پیش»، «برفراز ماه»، «گرگ روها»، «روح»

بهترین فیلم خارجی‌زبان:

«دور دیگر»، «لا لیورونا»، «زندگی در پیش رو»، «میناری»، «دوتایی ما»

نامزدهای بخش تلویزیونی گلدن‌گلوب عبارتند از:

بهترین سریال درام:

«تاج»، «سرزمین لاوکرافت»، «مندلورین»، «اوزاک»، «راچد»

بهترین سریال موزیکال یا کمدی:

«امیلی در پاریس»، «مهماندار»، «بزرگ»، «شیت کریک»، «تد لاسو»

بهترین سریال کوتاه یا فیلم تلویزیونی:

«مردم عادی»، «گامبی وزیر»، «تبر کوچک»، «فروپاشی»، «غیرارتودکس»

بهترین بازیگر مرد سریال درام:

جیسون بیتمن برای «اوزارک»، جاش اوکانر برای «تاج»، باب اودنکرک برای «بهتر است با سال تماس بگیری»، آل پاچینو برای «شکارچیان»، متیو ریس برای «پری میسون»

بهترین بازیگر زن سریال درام:

اولیوا کولمن برای «تاج»، جودی کومر برا ی «کشتن ایو»، اما کورین برای «تاج»، لورا لینی برای «اوزارک»، سارا پالسون برای «راچد»

بهترین بازیگر مرد سریال موزیکال یا کمدی:

دان چیدل برای «دوشنبه سیاه»، نیکلاس هولت برای «بزرگ»، جیسون سودوکیس برای «تد لاسو»، رامی یوسف برای «رامی»

بهترین بازیگر زن سریال موزیکال یا کمدی:

لیلی کالینز برای «امیلی در پاریس»، کیلی کوکو برای «مهمان دار»، ال فانینگ برای «بزرگ»، کاترین اوهارا برای «شیت کریک»، جین لوی برای «موسیقی شگفت انگیز زوئی»

بهترین بازیگر مرد سریال کوتاه یا فیلم تلویزیونی:

برایان کرانستون برای «افتخار»، جف دانیلز برای «قاعده کومی»، هیو گرانت برای «فروپاشی»، ای تن هاوک برای «لرد برد خوب»، مارک روفالو برای «من می دانم این حقیقت دارد»

بهترین بازیگر زن سریال کوتاه یا فیلم تلویزیونی:

کیت بلانشت برای «میس آمریکا»، دیزی ادگار-جونز برای «مردم عادی»، شی را هاس برای «غیرارتودکس»، نیکول کیدمن برای «فروپاشی»، آنا تیلورجوی برای «گامبی وزیر»

بهترین بازیگر مرد مکمل سریال، سریال کوتاه یا فیلم تلویزیونی:

جان بویگا برای «تبر کوچک»، براندن کلیسون برای «قاعده کومی»، دانیل لوی برای «شیت کریک»، جیم پرسون برای «هالیوود»، دونالد ساترلند برای «فروپاشی»

بهترین بازیگر زن مکمل سریال، سریال کوتاه یا فیلم تلویزیونی:

هلنا بونهام کارتر برای «تاج»، جولیا گارنربرای «اوزارک»، آنی مورفی برای «شیتس کریک»، سینتیا نیکسون برای «راچد»

مقاله قبلیواشنگتن: جمهوری اسلامی به طور گسترده‌ای تعهدات هسته‌ایش را نقض کرده است
مقاله بعدیتردد به این شهرها از شنبه ممنوع است
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.