سال آینده اتحادیه تولیدکنندگان ماشین‌آلات صنعتی و تاسیسات آلمان دفتری در تهران باز می‌کند. رئیس این اتحادیه اظهار امیدواری کرده که گشایش این دفتر بتواند روابط صنعتی دو کشور را که به طور سنتی مستحکم بوده دوباره احیا کند.

اتحادیه تولیدکنندگان ماشین‌آلات صنعتی و تاسیسات آلمان قصد دارد سال آینده در تهران یک دفتر نمایندگی باز کند. خبرگزاری فرانسه روز پنج‌شنبه ۱۷ دسامبر (۲۶ آذر) ضمن اعلام این خبر هدف از تاسیس این دفتر را “تثبیت بیشتر ارتباط تجاری اعضای این اتحادیه با جمهوری اسلامی ایران” عنوان کرد.

اتحادیه تولیدکنندگان ماشین‌آلات صنعتی و تاسیسات آلمان در بیانیه‌ای اعلام کرده که امیدوار است با این اقدام روابط مستحکمی را که بین ایران و آلمان به طور سنتی و دیرینه وجود داشته، دوباره احیا کند به‌خصوص حالا که غرب تحریم‌هایش را علیه ایران لغو کرده است.

این اتحادیه دربرگیرنده شرکت‌های اصلی صادرکننده صنعت آلمان از جمله خودروسازی و مواد شیمیایی است.

ایران و شش کشور قدرتمند جهان در ماه ژوئیه گذشته با توافق بر سر برنامه اتمی این کشور راه را برای برداشتن تحریم‌های بین‌المللی علیه ایران هموار کردند. شرکت‌های آلمانی پیش از اعمال این تحریم‌ها حضور گسترده‌ای در عرصه تجارت و صنعت ایران داشتند و حالا امیدوارند که با رفع تحریم‌ها بتوانند دوباره روابطشان با ایران را بازسازی کنند.

راینهُلد فستگِه: مسلما ما برتری سیاست به صنعت را قبول داریم اما آرزو می‌کنیم که سیاستمداران تلاش بیشتری برای رفع قدم به قدم تحریم‌ها بکنند.
صنعت ماشین‌سازی آلمان اخیرا با رکود مواجه شده است. رئیس اتحادیه تولیدکنندگان ماشین‌آلات صنعتی و تاسیسات آلمان رشد ضعیف اقتصاد جهانی را یکی از دلایل این رکود عنوان کرده اما دلیل دیگر و مهمتر را نزول صادرات آلمان به سه کشور اصلی مقصد صادرات ماشین‌آلات یعنی ایران، روسیه و چین دانسته است.

راینهُلد فستگِه، درباره ایران گفته است: «مسلما ما برتری سیاست به صنعت را قبول داریم اما آرزو می‌کنیم که سیاستمداران تلاش بیشتری برای رفع قدم به قدم تحریم‌ها بکنند.» او اظهار امیدواری کرده که تحریم‌ها لااقل در بخش صنایع نیمه سنگین ایران هرچه زودتر برداشته شوند.

به گزارش دویچه وله؛ وزیر اقتصاد و قائم‌مقام صدراعظم آلمان اولین مقام بلندپایه اروپایی بود که تنها چند روز پس از توافق اتمی ایران با کشورهای پنج به علاوه یک به ایران سفر کرد. زیگمار گابریل همان زمان گفته بود که پس از پایان گرفتن مناقشه هسته‌ای، راه برای عادی شدن روابط اقتصادی میان دو کشور باز شده است.

در ماه اکتبر نیز یک که نمایندگان شرکت خودروسازی فولکس واگن هم در میان آنها بودند به ایران سفر کردند.

مقاله قبلیطائب: هیچ کس از محتوای دیدار رهبر انقلاب با پوتین اطلاع ندارد؛ رییس جمهور روسیه مترجم خود را از محل دیدار بیرون کرد
مقاله بعدی۱۱۲ اثر موسيقايی در صف بررسی اسکار بهترین موسیقی متن فیلم
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.