از ابتدای انقلاب اسلامی، سازمان ها و موسسات دولتی کشور جهت استخدام نیروهای کاری، در کنار آزمون ها و سنجش صلاحیت های فنی و حرفه ای، اقدام به برگزاری مصاحبه های عقیدتی-سیاسی نیز می کنند.

این مصاحبه ها گاه شامل سوالات کلی برای سنجش اطلاعات عمومی دینی و سیاسی فرد متقاضی است و گاه وارد حوزه های شخصی تر و خصوصی تر نیز می شود. به طور مثال، یکی از کاربران فارسی زبان مدتی پیش پس از انجام مصاحبه عقیدتی-سیاسی استخدام بانک مسکن، سوالات آن را بدین شرح اعلام کرد:

  • معرفی خودتون و خوانواده(شغل پدر مادر برادر خواهر).
  • اوقات فراغت چکار میکنی؟
  • عضو نهادی هستی مثل بسیج و ..؟
  • مراسم مذهبی شرکت میکنی؟
  • روزنامه میخونی اسمش؟
  • اخبارو پیگیری میکنی؟ از کجا؟
  • اخبار روز کشور چیه؟
  • آقای مصلحی چی شد؟
  • اختلاف مجلس و دولت چطوری حل میشه؟
  • رهبر چطور انتخاب میشه؟
  • اعضا مجلس خبرگان چطور تعیین میشوند؟
  • انقلاب چطوری بوجود میاد؟
  • چی انقلاب را از مسیرش منحرف میکنه؟
  • آینده انقلاب اسلامی را چطور میبینی؟
  • واسه حفظ انقلاب چه راهکاری میدی؟
  • نماز جماعت میخونی؟
  • نماز جمعه میری؟ امام جمعه تون کیه؟
  • چرا کشورهای عربی به هم ریخته؟
  • قضیه صلح فلسطین چیه؟(سوالی بود که جوابشو نمیدونستم)
  • یه نماز سه رکتی را چطوری میخونی؟
  • تشهد و سلام را بخون؟
  • اگر تو نماز سه رکعتی شک کنی باید چکا کنی؟
  • تقلید در احکام را توضیح بده؟ خودت تقلید میکنی. مرجع تقلیدت کیه؟
  • قبلا جایی کار کردی؟
  • قبلا جایی گزینش شدی؟
  • چه ویژگی هایی داری که فکر میکنی واسه بانک خوبه؟
  • به نظر خودت به درد بانک مسکن میخوری؟
  • کارمند بانک چه ویژگیهایی باید داشته باشه؟
  • وضعیت ظاهرت همیشه همینطوره؟
  • تا حالا تو شرایطی قرار گرفتی که نماز آیات بخونی؟
  • سفر خارجی رفتی؟
  • ولایت فقیه چیه. توضیح بده؟
  • پارسینه  نوشت: سواالات عقیدتی-سیاسی دیگر سازمانها نیز شبیه به این سوالات است. در این میان، طبق گزارش های رسیده به پارسینه، مسئولان دانشکده صداوسیما در بخش مصاحبه عقیدتی-سیاسی پذیرش دانشجویان، علاوه بر سوالاتی مشابه سوالات فوق، از دانشجویان سوالات جزئی دیگری نیز می پرسند. یکی از این سوالات که تعجب برانگیز است و قطعا مصداق تفتیش عقاید محسوب می شود، “پرسش از رای متقاضی در انتخابات ریاست جمهوری سال 1388 و دلیل آن” بوده است! این در حالی است که طبق قانون “رای مخفی است” و کسی حق پرسش از آرای انتخاباتی دیگران را ندارد.
مقاله قبلیکریمه استان سی و دوم روسیه !!
مقاله بعدیکشف ۷۱۵ سیاره جدید در ورای منظومه شمسی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.