به گفته منابع آگاه، ریچارد گرنل، سفیر آمریکا در برلین، بی سر و صدا با مدیران شرکت های کوچک و متوسط آلمانی فعال در ایران وارد تعامل شده است تا با ارائه پیشنهادهایی برای ورود به بازار بزرگتر و پر منفعت تر آمریکا آن ها را از جمهوری اسلامی دور کند. سفیر دولت ترامپ روز سه شنبه در ملاقاتی با اتاق های بازرگانی و صنایع آلمان و چند شرکت آلمانی پیشنهادهای خود را در میان گذاشت.

بنا بر گزارش ها، سفیر جدید آمریکا در آلمان رویکرد نرم تری را نسبت به زمان ورودش به برلین در ماه مه در پیش گرفته است. ریچارد گرنل در آغاز کار خود در توییتی به شرکت های آلمانی گفته بود فورا به فعالیت شان در ایران خاتمه بدهند. هر چند گرنل احساس کرد سوء تفاهمی در این باره صورت گرفته است، اما درک غالب در برلین این بود که او آمده است تا همه چیز را به هم بریزد.

تلاش سفیر آمریکا در برلین بخشی از استراتژی فراگیر دولت ترامپ برای مجاب کردن شرکت های اروپایی به خروج داوطلبانه از ایران در آستانه تحریم های مرداد ماه و آبان ماه است.

کشورهای اروپایی به ایران، کشور جوان ۸۰ میلیونی با طبقه متوسطی بزرگ، به عنوان فرصتی جذاب برای شرکت های اروپایی نگاه می کنند.

آلمان پیش از تشدید تحریم های بین المللی در سال ۲۰۱۲ حضور گسترده ای در ایران داشت. شرکت های آلمانی به محض تحقق توافق هسته ای در سال ۲۰۱۵ به سرعت به ایران بازگشتند. سیگمار گابریل، وزیر اقتصاد وقت آلمان، چند روز پس از تصویب برجام برای دیدار با رئیس جمهوری جمهوری اسلامی و کوبیدن بر طبل تجارت به تهران رفت.

در آن زمان، «فدراسیون صنایع آلمان» پیش بینی کرده بود که صادرات آلمان به ایران از ۲ میلیارد و ۴۰۰ میلیون یورو در سال ۲۰۱۴ به ۱۰ میلیارد یورو در سال ۲۰۱۷ برسد. آن پیش بینی به تحقق نپیوست و در سایه فشار آمریکا بر تهران صادرات آلمان به ایران در سال گذشته به ۳ میلیارد یورو رسید.

به گزارش صدای آمریکا به نقل از روزنامه پولیتیکو؛ پیشنهاد سفیر دولت ترامپ به شرکت های کوچک و متوسط آلمانی برای تجارت با آمریکا به جای حضور در ایران با توجه به اختلافات تجاری میان آمریکا و آلمان با خطراتی همراه است. ظاهرا آمریکا پیشنهاد بهبود روابط تجاری با عربستان سعودی را هم با شرکت های آلمانی در میان گذاشته است.

مقاله قبلیاسکوتری که وقتی سوارش نیستید دنبالتان می‌آید
مقاله بعدیهلند دو تن از کارکنان سفارت جمهوری اسلامی را اخراج کرد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.