روز دوشنبه ۲۱ نوامبر یک شبکه آمریکایی گزارش مفصلی را در مورد نحوه برخورد ماموران جمهوری‌اسلامی با معترضان بازداشتی در بازداشتگاهها منتشر کرد و طی آن به‌نقل از شاهدان عینی مدعی آزار جنسی و تجاوز به معترضان در زندان‌های جمهوری اسلامی شد.

این شبکه می‌گوید با توجه به ممنوع بودن فعالیت شبکه‌اش در ایران، تیمی از خبرنگاران و گزارشگرانش از اقلیم کردستان عراق این گزارش مفصل تحقیقی را تهیه‌ کرده‌اند. 

یکی از شاهدان، دختر کرد جوانی‌ است که با نام مستعار هانا با سی‌ان‌ان صحبت کرده است. او می‌گوید در جریان اعتراض‌ها بازداشت شده و به بازداشتگاهی در ارومیه منتقل می‌شود. این دختر حدودا ۲۰ ساله در توصیف زمان بازداشت خود، از دستگیری همزمان ده‌ها دختر و پسر دیگر با خود خبر می‌ده و می‌گوید ماموران در حین بازجویی دخترها را مورد آزار جنسی قرار می‌داده‌اند و حتی مطمئن است به دختر زیبایی که به تنهایی به اتاق بازجویی هدایت شده بود، تجاوز شده است. او در اثبات این ادعای خود موفق به ارائه دلیل دیگری نمی‌شود و می‌گوید بعضی از این دخترها بعدا به زندان‌های شهرهای دیگر منتقل شده‌اند.

 با این‌حال این شبکه آمریکایی می‌گوید محل بازداشت او با توجه به داده‌هایی که او و چند نفر دیگر از شاهدان عینی در اختیار این رسانه قرار داده‌اند، تشابهات منطقی بسیاری را بین ادعاهای این افراد تائید می‌کند و به احتمال زیاد بازداشتگاه مزبور در محله اسلام‌آباد ارومیه قرار دارد.

یورونیوز به نقل از سی‌ان‌ان می نویسد؛ همچنین با استناد به تصاویری که طی هفته‌های اخیر از نحوه برخورد ماموران امنیتی با مردم معترض در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده می‌گوید مستندات زیادی در مورد آزار جنسی از سوی ماموران جمهوری‌اسلامی جمع‌آوری کرده است. سی‌ان‌ان می‌گوید برای رسیدن به این نتیجه حساب‌های کاربری بسیاری را چه در داخل و چه در خارج ایران چک کرده و از فیک نبودن آن‌ها اطمینان حاصل کرده است.

یکی از این موارد مربوط به آرمیتا عباسی، دختر ۲۰ ساله کرجی است که پس از آغاز ناآرامی‌ها به یکی از چهره‌های رسانه‌ای اعتراضات خیابانی بدل شد. ماموران جمهوری اسلامی با این اتهام که آرمیتا یکی از «رهبران اغتشاشات» است و با اعلام اینکه در منزلش ۱۰ کوکتل مولوتف کشف شده، وی را بازداشت کردند اما این همه ماجرا نبود. مکالمه‌ای بین پزشکان بیمارستان امام علی کرج که به  اینستاگرام درز کرد حکایت از آن داشت که آن‌ها با دیدن بدن لرزان آرمیتا و کله تراشیده شده او متقاعد شده‌اند نیروهای امنیتی وی را نه تنها تحت شکنجه که مورد خشونت جنسی قرار داده‌اند. یکی از کادر درمان این بیمارستان صحت این خبر را در گفتگو با سی‌ان‌ان تایید کرده است.

آرمیتا عباسی هم‌اکنون در زندان فردیس زندانی است و ظاهرا این شبکه آمریکایی نتوانسته با او یا اعضای خانواده وی تماس بگیرد.

این شبکه در بخش دیگری از این گزارش مفصل خود، به نقل از شاهدان عینی نوشته که در مواردی ماموران برای باج‌خواهی و بسته‌ نگه‌داشتن دهان قربانیان و احتمالا برای منصرف کردن آن‌ها از ادامه اعتراض، از صحنه آزار جنسی فیلم تهیه کرده‌اند. این رسانه آمریکایی می‌گوید مقامات جمهوری اسلامی به درخواست‌های مکررش برای توضیح در این خصوص  تاکنون پاسخ نداده‌اند.

شاهدان عینی که خود را از مرز زمینی و به‌طرق غیرقانونی به اقلیم کردستان رسانده‌اند هم می‌گویند این مسیر روز به روز دشوارتر می‌شود و خیلی‌ها به دلیل خطرات سفر، قید آن را می‌زنند.

این رسانه می‌گوید اکثر خشونت‌‌ها و آزارها در مناطق کردنشین ثبت شده و تعداد افرادی که حاضر می‌شوند جلوی دوربین از این موضوع حرف بزنند، با توجه به «تابو» بودن این موضوع بسیار کمتر از تعداد واقعی قربانیان است. 

جرقۀ ناآرامی‌ها و اعتراضات کم‌سابقه ایران که وارد سومین ماه خود شده‌ است با مرگ مهسا‌امینی، دختر ۲۲ ساله سقزی زده شد. طی دو ماه اخیر نیز  شهر زادگاهش و دیگر شهرهای کردنشین صحنۀ شدیدترین درگیری‌ها میان نیروهای حکومتی و مردم معترض بود. 

مقاله قبلیایران در وضعیت بسیار بحرانی است
مقاله بعدی رقص روی خون مردم پروژه تطمیع رژیم بود؟ بقلم حمید جباری
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.